शेवटचा प्रत्येक पैसा

"जसे आम्ही आमच्या ऋणकोंना क्षमा केली आहे तसे आमची ऋणे आम्हाला क्षमा कर." (मत्तय 6:12) ऋण म्हणजे एक व्यक्ती दुसऱ्याला देणे लागते ती गोष्ट, मग ती पैसा, वस्तू किंवा सेवा असो; ती अशी गोष्ट आहे जी एका व्यक्तीने दुसऱ्याला द्यायची असते, किंवा त्याच्या हितासाठी करायची असते; ते एक "देणे लागलेली गोष्ट" आहे, एक जबाबदारी किंवा दायित्व आहे. तथापि, सर्वात खोल पातळीवर, ऋण म्हणजे Yahweh कडे असलेली नीतिमान जीवनाची जबाबदारी आहे.

जेव्हा तू नीतिमान जीवन जगण्यात कमी पडतोस, तेव्हा तू सर्वशक्तिमानाचा ऋणको बनतोस. तू Yahweh बद्दल आवेशी असू शकतोस पण त्याला हवे असलेले नीतिमत्त्व समजून घेत नसशील. फक्त खऱ्या नीतिमत्त्वाला अधीन होण्याऐवजी स्वतःचे नीतिमत्त्व प्रस्थापित करण्याचा प्रयत्न करून तू त्याच्या नीतिमत्त्वाबद्दलचे अज्ञान दाखवू शकतोस. विश्वास ठेवणाऱ्या प्रत्येकासाठी तुझ्यातील मशीहाच एकमेव नीतिमत्त्व आहे (रोमकरांस पत्र 10:2-4). हा "आत आणि मग बाहेर" या शास्त्रीय नमुन्याचा भाग आहे. तुझ्यातील मशीहाने सशक्त केलेल्या नीतिमान विचारसरणीहून कमी असलेली कोणतीही गोष्ट म्हणजे जिथून सर्व ऋण सुरू होते.

ऋणाला दोन चेहरे आहेत: अन्याय्य ओझे लादणे आणि दुर्लक्ष. या दोन्ही गोष्टी आपल्याला Yahweh ला काय अपराध केला गेला आणि काय क्षमा केली गेली, याबद्दल त्याला खरोखर काय समजावून द्यायचे होते, याविषयी आत्यंतिक सूक्ष्म अंतर्दृष्टी देतात. दोन्ही मानसिक चुका म्हणून सुरू होतात आणि तुटवड्याच्या विचारसरणीकडे नेतात, जी अर्थातच भौतिक दारिद्र्यात संपते.

अन्याय्य ओझे म्हणजे एक भार किंवा जबाबदारी, जिला अनेकदा अपराध म्हटले जाते. हे स्वनीतिमत्त्वाच्या ओझ्याखाली तू वाहून नेत असलेले जड वजन आहे. दुर्लक्ष म्हणजे निष्काळजीपणा किंवा हलगर्जीपणामुळे भंगलेले कर्तव्य आहे. हे Yahweh च्या सत्यांकडे आणि आज्ञांकडे संपूर्ण दुर्लक्ष करणाऱ्या मनाचे अपत्य आहे.

"भूतकाळातील" ऋणांची (मानसिक चुका आणि त्यांचे भौतिक परिणाम) किंमत Yahshua मशीहाच्या सांडलेल्या रक्ताद्वारे (मुक्ती) दिली गेली असली तरी, याचा अर्थ असा नाही की पुनर्स्थापना (मानसिक आणि भौतिक) ही एक आवश्यक प्रक्रिया (पवित्रीकरण) नाही. शिवाय, विश्वासाची कबुली आणि नूतनीकरणानंतरही चालू राहणारे अन्याय्य ओझे आणि दुर्लक्ष तुझ्या मुक्तिदात्याला बरेच काही सांगून जाते. का? कारण त्याची क्षमा स्वीकारणे यात त्याच्या मापदंडांना जबाबदार राहण्यास सहमती देणेही समाविष्ट आहे.

अर्थात, जोपर्यंत तुला वाटत नाही की तुझ्या मुक्त झालेल्या स्थितीने तुला एक प्रकारचे "तुरुंगातून सुटकेचे मोफत कृपेचे कार्ड" दिले आहे. जर तू सतत तुझ्या पाप करण्याच्या निवडीचे गांभीर्य कमी लेखत असशील, "जिथे पाप वाढले, तिथे कृपा त्याहूनही अधिक वाढली (रोमकरांस पत्र 5:20)," असे म्हणत, तर तेच नेमके तू करत आहेस. तू त्याच्या आज्ञांकडे आणि त्यांचे उल्लंघन केल्याच्या शिक्षेकडे दुर्लक्ष करत आहेस. मग आपण काय म्हणावे? कृपा वाढावी म्हणून आपण पाप करत राहावे का? मुळीच नाही! आपण पापासाठी मेलेले आहोत; आपण त्यात आणखी कसे जगू शकतो? (रोमकरांस पत्र 6:1-2)

याची सुरुवात Yahweh च्या मापदंडांविरुद्धच्या अन्याय्य ओझ्याची आणि दुर्लक्षाची वैयक्तिक जबाबदारी मान्य करण्यापासून होते. केवळ मूर्खच मशीहाच्या यातनास्तंभाकडे पाहून असे मानतो की पाप करत राहण्याचा काहीही परिणाम होत नाही. मोशेचे नियमशास्त्र नाकारणारा कोणीही दोन किंवा तीन साक्षीदारांच्या साक्षीवर दयेशिवाय मरण पावला. मग जो कोणी सर्वसमर्थाच्या पुत्राला पायदळी तुडवतो, ज्याने त्याला पवित्र करणाऱ्या कराराच्या रक्ताला अपवित्र गोष्ट मानले, आणि ज्याने कृपेच्या आत्म्याचा अपमान केला, त्याला किती अधिक कठोर शिक्षा मिळण्यास पात्र आहे असे तुला वाटते? (इब्रीकरांस पत्र 10:28-29)

त्याच्या मरणाने तुझी ऋणे फेडली, आणि त्याच्या मरणामुळेच प्रत्येक ऋण फेडलेच पाहिजे. प्रिय जना, जपून पाऊल टाक; जो तू पापासाठी मेलास तो त्यात आणखी कसा जगू शकतोस?