दिवस २७४

मायक्रोवेव्ह

हा संदेश स्वयंचलितपणे भाषांतरित झाला असून त्यात चुका असू शकतात.

तुला घाईघाईने बोलणारा कोणी दिसतो का? मूर्खासाठी त्याच्यापेक्षा अधिक आशा आहे. (नीतिसूत्रे 29:20)

मी मायक्रोवेव्हजवळ उभा राहून माझी कॉफी गरम होण्याची वाट पाहत असताना, मला जाणवलं की मायक्रोवेव्हने माझं आयुष्य किती चपखलपणे दाखवून दिलं आहे. पूर्वी, जेव्हा एखादी गोष्ट गरम करण्यासाठी मायक्रोवेव्हला एक मिनिट लागायचं, तेव्हा मी सहसा घड्याळावर किमान पंधरा सेकंद शिल्लक असतानाच दार उघडायचो. संपूर्ण मिनिट वाट पाहायला वेळ नव्हता, जरी मला माहीत होतं की ते संपूर्ण मिनिट आवश्यक आहे. मला “जायचं” असल्यामुळे, मी कोमट कॉफीवर समाधान मानायचो. मला ती कोमट कॉफी कधीच खरोखर आवडली नाही; तरीही, मला त्याची सवय झाली, “पूर्ण झालेलं नाही, पण पुरेसं चांगलं” याची सवय.

तेव्हाचं माझं संपूर्ण आयुष्य मायक्रोवेव्हजवळ मी केलेल्या निवडींत, पूर्ण मिनिट वाट न पाहण्याच्या माझ्या असमर्थतेत सारांशित करता येईल. मायक्रोवेव्ह हा आधीच एक शॉर्टकट आहे, आणि तोसुद्धा तुझ्यासाठी फारसा चांगला नाही, तरीही मला त्याचा सर्वोत्तम परिणाम मिळवण्यासाठी लागणारा नाममात्र वेळही गुंतवता आला नाही. जितकं निश्चितपणे घाई दारिद्र्याकडे नेते, तितकंच निश्चितपणे परिश्रमी माणसाच्या योजना नफ्याकडे नेतात. (नीतिसूत्रे 21:5)

आज मी तुरुंगात आहे. तुरुंगाने मला बदललं आहे. मी मायक्रोवेव्ह एक मिनिटासाठी सेट करताना हसतो. मी शेवटचा सेकंदही वापरतो. मिनिट संपल्यावर सगळं जसं असायला हवं तसंच असेल. आणि संपूर्ण मिनिटभर, माझ्याशिवायही विश्व अगदी व्यवस्थित होतं.

मी अनेकदा म्हणायचो, “माणूस माणसाला वाचवू शकत नाही.” माझ्या कोमट कॉफीनेच सिद्ध केलं की मी माझ्याच शब्दांवर विश्वास ठेवत नव्हतो. मला “ते घडवून आणावं” लागायचं. मला “तोच माणूस” व्हावं लागायचं. का? ते त्याच्यासाठी होतं का? नाही, ते सर्व माझ्या स्वतःच्या हेतूंसाठी होतं, आणि त्याच वेळी मी त्याची सेवा करत असल्याचं भासवत होतो.

आता मला अधिक चांगलं समजतं. मला अजूनही “गोष्टी करायच्या” आणि “तोच माणूस” व्हायचं आहे. पण आता मला फक्त तो जे सांगतो तेच करायचं आहे आणि त्याला जो हवा आहे तोच बनायचं आहे. Yahweh त्याची वाट पाहणाऱ्यांशी, त्याचा शोध घेणाऱ्या जिवाशी चांगला आहे; Yahweh च्या तारणाची शांतपणे वाट पाहणं चांगलं आहे. (विलापगीत 3:25-26)

म्हणून आता मी नेहमी आधी विचारतो. मी माझ्या पित्याशी सर्व गोष्टींबद्दल बोलतो आणि त्याचा आवाज ऐकतो. “मायकल, तुझी कॉफी गरम कर. तुला लागेल तितका वेळ घे. आज मला तुझ्याकडून काय हवं आहे यावर चर्चा करण्यासाठी आपल्याकडे वेळ आहे.”

आजकाल कॉफीची चव कितीतरी अधिक चांगली लागते. माझी नवीन उद्दिष्टं, नवीन स्वप्नं, आणि नवीन खात्रीलायक विश्वास आहेत. तुरुंगात आमच्याकडे फक्त मायक्रोवेव्ह आहे. जेव्हा मी पुन्हा माझ्या कुटुंबासोबत घरी असेन, तेव्हा मी मायक्रोवेव्ह पूर्णपणे काढून टाकेन आणि माझी कॉफी गॅसवर गरम करेन. तुला याची कल्पना करता येते का?

दरम्यान, आता Yahweh आणि मी रोज कॉफी घेतो. एकत्र गरम कॉफी. पण माझ्याबाबतीत, मी Yahweh कडे पाहीन; मी माझ्या तारणाच्या सर्वसमर्थाची वाट पाहीन; आणि माझा सर्वसमर्थ माझं ऐकेल. (मीखा 7:7)

© Suffer Well भक्ती मालिका