वाळूतील टाचांचे ठसे

"तेव्हाच मी तुला ओढत नेले, माझ्या मुला!" माझ्या राज्यात दिसण्याने किंवा जाणवण्याने प्रवेश करण्याचा प्रयत्न करणे थांब, कारण ते दृष्टीने किंवा संवेदनांनी येणारे राज्य नाही, तर ते जाणण्याचे राज्य आहे, माझे मन खोलवर जाणण्याचे राज्य आहे.

सर्वसमर्थाचे राज्य निरीक्षणाने येत नाही; तसेच लोक म्हणणार नाहीत, "हे पाहा!" किंवा "ते पाहा!" कारण खरोखर, सर्वसमर्थाचे राज्य तुझ्यामध्ये आहे. (लूक 17:20-21)

माझे राज्य इब्री आहे, ग्रीक नाही. ते सत्य आहे, तात्त्विक सिद्धान्त नाही. आणि ते माझ्या मनाचे (इब्री अंतःकरणाचे) आहे, भावनिक अंतःकरणाचे (ग्रीक अंतःकरणाचे) नाही.

प्रिय जना, जेव्हा तुझा विश्वास भावनांवर आधारलेला असतो, तेव्हा तू अपयशासाठी स्वतःला तयार करत असतोस. भावनिक विश्वास डळमळीत पायावर बांधलेला असतो; जर तुला अधिक चित्रमय वर्णन हवे असेल तर बुडणारी वाळू (मत्तय 7:26). तुझ्या "अंतःकरणात" तू काय अनुभवतोस यावर अवलंबून तो डगमगतो, जणू तुझे अंतःकरण अजूनही बेसुंता (ग्रीक) राहिले आहे. बेसुंता अंतःकरण "सर्व गोष्टींहून अधिक दुष्ट आहे!" (यिर्मया 17:9) ते मानवी विचार व भावनांच्या अधीन आहे, याउलट सुंता झालेले अंतःकरण, जे काहीही वाटले तरी माझ्यावर प्रेम करते आणि माझी आज्ञा पाळते (अनुवाद 30:1-6).

मूळ बागेत मी फक्त आज्ञाच दिल्या, तरीही तू, त्यांच्याप्रमाणेच, माझा हेतू तुला "स्वतंत्र इच्छा" द्यावा असा होता असे मानून जगत राहतोस. कोणती झाडे "होय" आहेत आणि कोणते झाड विशेषतः "नाही" आहे याविषयी मी तुला निवड कधी दिली? त्यांनी, आणि आता तू, "जे तुला योग्य वाटते ते" निवडावे असे मी कुठे सुचवले?

तुझी मुक्ती, ज्याने अनंतकाळात तुझे स्थान निश्चित केले, तो माझा सार्वभौम निर्णय होता. तो समुद्रकिनाऱ्यावरचा असा फेरफटका नव्हता ज्यात परिस्थिती कठीण असताना मी तुला उचलून घेतले आणि सर्व काही ठीक असताना तू स्वतः चालत होतास. तुझ्या मुक्तीपूर्वी, काहीच चांगले नव्हते. पण, एकदा ते पूर्ण झाल्यावर, तुला स्वतःचा छळाचा खांब उचलून घेणे आणि तू माझ्यावर प्रेम करतोस हे सिद्ध करणे शिकावेच लागते (लूक 9:23).

कसे? जे माझ्यावर प्रेम करतात ते "माझ्या आज्ञा पाळतात?" (योहान 14:15) मात्र ते करणे निवड नाही; तिथेच फसवणूक टिकून राहते. तू असे म्हणू शकत नाहीस की तू माझ्यावर प्रेम करतोस आणि तरीही माझ्या आज्ञांची अवज्ञा करतोस? जर तुला वेगळे वाटत असेल तर मला सांग.

प्रिय जना, माझे ऐक; जर तुझ्या मुक्तीपूर्वी माझ्या अलौकिक हस्तक्षेपाशिवाय घेतलेल्या तुझ्या सर्व निवडींनी मृत्यू आणला, तर आता माझा हेतू तुला निवडण्याचे "स्वातंत्र्य" देण्याचा होता असे तू कसे मानू शकतोस? तुला ते आता दिसू लागले आहे का?

जर तू माझ्या इच्छेव्यतिरिक्त काहीही निवडलेस, तर तू मुक्त नाहीस; ते बंधन आहे. खरे स्वातंत्र्य म्हणजे कोणतीही निवड नसणे. जेव्हा माझा मार्ग हाच एकमेव मार्ग असतो, तेव्हाच तू खऱ्या अर्थाने मुक्त असतोस. जर तू वेगळे "निवडण्याचा" प्रयत्न केलास, तर मला तुला ओढत न्यावे लागेल.