प्रार्थना

Yahweh म्हणतो, "माझा विचार कर. मी मृदू आणि प्रेमळ बाहूंनी, प्रेमाने माझ्या प्रिय जनाकडे येतो. मी तुझ्यासाठी ईर्ष्यावान आहे, मोकळ्या नात्यासाठी ईर्ष्यावान आहे. माझी इच्छा तुझ्याशी संपूर्ण एकत्वाची आहे. माझे लेकरू म्हणून, तुला माझ्याशी संवाद साधण्याची, कधीही माझ्या सिंहासनकक्षात प्रवेश करण्याची परवानगी आहे. त्या अलौकिक भेटीच्या स्थानाला प्रार्थना म्हणतात. तुमच्यापैकी अनेकांना प्रार्थना अगदी मानवकेंद्रित, धार्मिक पद्धतीने दिसते. प्रार्थना म्हणजे मिटलेले डोळे आणि जोडलेले हात असे वाटते. आणि काहींसाठी ती काही ठराविक शब्दांची पुनरावृत्ती असते. मला त्याबद्दल हरकत नाही. पण त्याशिवायही मला हरकत नाही."

कधी कधी ती भेटीची जागा आत्मिकदृष्ट्या हिंसक असते. लक्षात ठेव: स्वर्गाचे राज्य हिंसा सहन करते, आणि हिंसक लोक ते बळजबरीने घेतात. (मत्तय 11:12) अर्थातच, ही एक "चांगली हिंसा" आहे. याची कल्पना सर्वशक्तिमानाशी होणारी एक अलौकिक टक्कर अशी कर.

ही हिंसक टक्करीची कल्पना मध्यस्थीच्या संकल्पनेत सामावलेली आहे. नैसर्गिक आणि आत्मिक अशा दोन्ही अर्थांत, मध्यस्थी म्हणजे हिंसेने किंवा बळाने आघात होणे, एक तीव्र भेट, अंगावर पडणे किंवा धडकणे. ईयोब 36:32 मध्ये म्हटले आहे, "तो आपले हात विजेने भरतो आणि तिला लक्ष्यावर आदळण्याची आज्ञा देतो." प्रार्थना किंवा मध्यस्थी "लक्ष्यावर आदळते!" थोडक्यात सांगायचे तर ही एक परिणामकारक भेट आहे.

जसा आहेस तसाच ये, पण जर तू आत प्रवेश केलास, तर तू आलास तसा परत जाऊ शकणार नाहीस. तू त्यांना आपल्या हातावर चिन्ह म्हणून बांध, आणि ते तुझ्या डोळ्यांमध्ये पट्ट्यांसारखे असावेत. (अनुवाद 6:8) परिणाम बांधणारा आहे; तो एक चिन्ह सोडतो!

सर्वशक्तिमानाशी टक्कर घेणे हीच प्रतिमा आम्हांला तू आत्मसात करावीस असे वाटते. संपूर्णपणे त्याच्यात शोषले जाण्याची कल्पना कर. जर तू असे करू शकलास, तर धडा पूर्ण झाला. जर नाही, तर Yahwehची तुझ्याकडे असलेली मृदू आर्जव आम्ही फक्त कल्पनाच करू शकतो.

"मी तुला अनेकदा म्हणताना ऐकतो, 'मी फक्त प्रार्थना करू शकतो.' मला माहीत आहे की माझा आत्मा तुझ्यात आधीच हालचाल करत आहे, तर चला तू खरोखर काय म्हणतो आहेस ते पुन्हा मांडूया. 'मी फक्त माझ्या निर्माणकर्त्याशी टक्कर घेऊ शकतो.' आता तुला ते दिसते आहे, नाही का? प्रार्थना नावाच्या हिंसक टक्करीपेक्षा अधिक सामर्थ्यशाली काहीही नाही.

माझ्या बाहूंमध्ये पूर्ण वेगाने, डोके पुढे करून धावत जाण्याची कल्पना कर. मग स्वतःला माझ्या प्रेमळ बाहूंनी वेढलेले अनुभव. हे वास्तव स्वीकार माझ्या प्रिय जना. मोठे होण्याची आणि प्रगल्भ होण्याची वेळ आली आहे.

मला माहीत आहे की तू अनेकदा प्रार्थनेला शेवटचा उपाय समजतोस, जेव्हा इतर सर्व उपाय संपलेले असतात. मग तुला वाटते की कदाचित प्रार्थना योग्य असेल. पुन्हा विचार कर प्रिय जना. ती माझ्याशी थेट टक्कर आहे, थेट माझ्या बाहूंमध्ये.

जे प्रगल्भ आहेत, त्यांचे शब्द "मी फक्त प्रार्थना करू शकतो" यापेक्षा वेगळे असतात. त्याऐवजी ते म्हणतात, "मला फक्त प्रार्थना करायची गरज आहे." कोणताही धर्म नाही, कोणतीही योग्य पद्धत नाही; ते फक्त माझ्याशी बोलू लागतात. ते सुंदर आहे; ते मृदू आहे; ते आत्मीय आहे, ती एक हिंसक अलौकिक टक्कर आहे. तू येऊन माझ्याशी टक्कर घेशील का?"