परिपूर्ण झालेले मन

सर्व गोष्टी त्याच्याद्वारे निर्माण झाल्या, आणि त्याच्याशिवाय जे निर्माण झाले आहे त्यातील काहीही निर्माण झाले नाही. (योहान 1:3)

मशीहाचे मन म्हणजे निष्पाप विचारांशी संबंधित प्रत्येक गोष्टीचे ज्ञान आणि शहाणपण यापेक्षा काहीही कमी नाही. आणि तुला आता जो सूक्ष्म फरक समजून घ्यायचा आहे तो असा की परिपूर्ण झालेले मन स्वतःच मानवजातीसाठी Yahwehची निर्मिती आहे. काय अद्भुत दृष्टिकोन आहे! विचारांतील परिपूर्णता, आणि म्हणून पवित्र योजनेनुसार, कृतींतील परिपूर्णता, ही सर्वशक्तिमानाची निर्मिती आहे? खरे सांगायचे तर, Yahweh स्वतः परिपूर्णतेच्या वरचा आहे, त्याच्याही पलीकडचा, जर तू कल्पना करू शकलास तर. अशांच्या विरुद्ध कोणताही नियम नाही (गलतीकरांस पत्र 5:23).

जरी परिपूर्णतेची आज्ञा दिली गेली आहे, "म्हणून तुम्ही परिपूर्ण व्हा, जसा तुमचा स्वर्गातील पिता परिपूर्ण आहे" (मत्तय 5:48), तरी तुमच्यापैकी किती जण इतक्या ठामपणे म्हणतात, "कोणीही परिपूर्ण होऊ शकत नाही!"? हे मशीहा ज्यासाठी मरण पावला त्या तुझ्या संपूर्ण वारशाचा निर्लज्ज नकार यापेक्षा काहीही कमी नाही. यावर विश्वास बसत नाही का?

· जो कोणी त्याच्यात राहतो तो पाप करत नाही. जो कोणी पाप करतो त्याने त्याला पाहिलेले नाही किंवा त्याला ओळखलेले नाही. (1 योहानाचे पत्र 3:6)
· जो सर्वसमर्थापासून जन्मला आहे तो पाप करत नाही, कारण त्याचे बीज त्याच्यात राहते; आणि तो पाप करू शकत नाही, कारण तो सर्वसमर्थापासून जन्मला आहे. (1 योहानाचे पत्र 3:9)
· आपल्याला माहीत आहे की जो सर्वसमर्थापासून जन्मला आहे तो पाप करत नाही; पण जो सर्वसमर्थापासून जन्मला आहे तो स्वतःला जपतो, आणि तो दुष्ट त्याला स्पर्श करत नाही. (1 योहानाचे पत्र 5:18)

जर तू परिपूर्णतेकडे पोहोचण्याच्या प्रयत्नांच्या कमतरतेचे सतत समर्थन करत असशील, त्याला नम्रता म्हणत असशील, पवित्र होण्याच्या "स्व-भोगी" प्रयत्नाला विरोध करत असल्याचा दावा करत असशील, तर तू पुन्हा एकदा सांडलेल्या रक्ताला पायाखाली तुडवण्याच्या धोकादायक जवळ पोहोचतोस. प्रिय जना, ही नम्रता नाही, तर खोटी नम्रता आहे. कारण जर आपण सत्याचे ज्ञान मिळाल्यानंतरही जाणूनबुजून पाप करत राहिलो, तर पापांसाठी यापुढे कोणताही बलिदान उरत नाही... सर्वशक्तिमानाच्या पुत्राला पायाखाली तुडवणारा, आणि ज्या कराराच्या रक्ताने तो पवित्र केला गेला ते सामान्य समजणारा, आणि कृपेच्या आत्म्याचा अपमान करणारा, तो किती अधिक भयंकर शिक्षेस पात्र ठरेल असे तुला वाटते? (इब्रीकरांस पत्र 10:26, 29)

परिपूर्ण मन केवळ तुझ्यात प्रकट होणाऱ्या Yahshuaच्या जीवनामुळेच शक्य आहे आणि ते केवळ त्याने सांडलेल्या रक्तामुळेच उपलब्ध आहे, किंवा अधिक नेमकेपणाने सांगायचे तर "अनिवार्य" आहे. जे हे समजतात, त्यांना काही गोष्टी लक्षात ठेवाव्या लागतील. परिपूर्ण विचाराकडील तुझ्या प्रवासात, समजून घेण्यासारखी एक महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे नम्रता, नाही, केवळ नम्रता नाही, तर विशाल नम्रता. आपण नुकतीच उघड केलेली खोटी नम्रता यापेक्षा हे खूप वेगळे आहे.

एकदा तू, कठोर आणि शिस्तबद्ध आज्ञापालनाद्वारे, परिपूर्णतेच्या मनापर्यंत पोहोचू लागलास की, तू विचारांच्या कोणत्याही आणि सर्व फसव्या नमुन्यांना मुळापासून उपटून काढू शकशील. इतरांमध्ये ते ओळखण्यास मोकळे होण्याआधी तुला प्रथम स्वतःमध्ये हे करावे लागेल. हा एक भेदक आणि नम्र करणारा अनुभव आहे.

परिपूर्णतेचा एक भाग म्हणजे इतरांच्या चुका सुधारण्याची कमी होत जाणारी "गरज." तुझ्यातील मशीहाप्रमाणे (कलस्सैकरांस पत्र 1:27), तू लगेच दोष देण्याऐवजी आणि सुधारण्याऐवजी प्रथम इतरांसाठी प्रार्थना करायला शिकशील. शांत राहा आणि जाण की तो Yahweh आहे, तू नव्हेस (स्तोत्रसंहिता 46:10). परिपूर्ण मानसिकतेचा एक भाग म्हणजे हे वास्तव आहे की प्रार्थना हे तुझ्याजवळचे सर्वात शक्तिशाली आणि प्रभावी साधन आहे. होय खरोखर, नीतिमान माणसाची परिणामकारक, आवेशी प्रार्थना खूप उपयोगी ठरते. (याकोबाचे पत्र 5:16)

समजून घेण्यासारखी आणखी एक महत्त्वाची संकल्पना म्हणजे परिपूर्ण झालेले मन पवित्र मापदंडाशी जुळत नसलेल्या प्रत्येक शक्य उपाय आणि निष्कर्षाचा शेवट झाल्यानंतरच बोलते. दुसऱ्या शब्दांत, "अरे, तू याचा विचार केलास का?" असा प्रश्न नेहमीच होकारार्थी उत्तराला भेटेल. अन्यथा तू विचारांच्या परिपूर्ण पातळीवर कसा असू शकशील? सर्व मार्गांचा विचार केला गेला आहे, आणि परिपूर्ण झालेले मन प्रत्येक वेळी परिपूर्ण मार्ग निवडते. प्रिय जना, हे तुझ्यातील Yahwehच्या परिपूर्णतेपेक्षा काहीही कमी नाही. अशा प्रकारच्या विचारसरणीने, उपाय नेहमीच परिपूर्ण का असणार नाही?

पण जेव्हा जे परिपूर्ण आहे ते येईल, तेव्हा जे अपूर्ण आहे ते नष्ट होईल. जेव्हा मी लहान बालक होतो, तेव्हा मी बालकासारखे बोलत होतो, बालकासारखे समजत होतो, बालकासारखा विचार करत होतो; पण जेव्हा मी पुरुष झालो, तेव्हा मी बालपणीच्या गोष्टी सोडून दिल्या. कारण आता आपण आरशात, अस्पष्टपणे पाहतो, पण तेव्हा समोरासमोर पाहू. आता मी अंशतः जाणतो, पण तेव्हा मला जसे ओळखले गेले आहे तसेच मी ओळखेन. (1 करिंथकरांस पत्र 13:10-12)

मशीहासमोर समोरासमोर बसण्यासाठी विशाल नम्रता लागते! हेच तुला परिपूर्ण मनाच्या जवळ आणेल, आणि जेव्हा तू तेथे पोहोचशील तेव्हा हेच तुला तिथे टिकवून ठेवील. आणि मग, हेच तुला त्याच्याही पलीकडे नेईल!