फक्त भाकर?

नाही माझ्या लेकरा, "मनुष्य केवळ भाकरीने जगत नाही, तर सर्वसमर्थाच्या तोंडातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगतो." (मत्तय 4:4)

ज्यांना मोठ्या संकटात छाटले गेले आहे त्यांच्यासाठी अशा घोषणेचा अर्थ नवा रंग घेतो. जेव्हा तू पेयार्पणाप्रमाणे ओतला जातोस, जेव्हा केवळ तुझी स्वतःची शक्ती यापुढे पुरेशी असणार नाही, तेव्हा तू जीवनाच्या वचनाला घट्ट धरून राहिले पाहिजे, यासाठी की तू मशीहाच्या दिवशी आनंद करू शकशील (फिलिप्पैकरांस पत्र 2:16-17).

फक्त भाकर? तुझी प्रत्येक गरज भागवणारी तात्पुरती तरतूद? तू ज्या शक्तीवर विसंबून राहायला लागला आहेस, ही तथाकथित "भाकर," तुला केवळ एका धाग्यावर लटकवत ठेवते. लहान मूल सुरक्षिततेसाठी आणि परिचिततेसाठी आपली गोधडी घट्ट पकडून ठेवते तसे या खोट्या सुरक्षिततेला घट्ट धरून राहणे, तुला तुझा संपूर्ण वारसा कधीही मिळू न देण्यास कारणीभूत ठरेल. वारस जोपर्यंत बालक आहे, तोपर्यंत तो सर्वांचा मालक असूनही दासापेक्षा वेगळा नसतो. (गलतीकरांस पत्र 4:1)

जेव्हा तुला परीक्षांना सामोरे जावे लागते, आणि तू नेहमीच्या सवयीनुसार त्या संघर्षाला तुझ्या स्वतःच्या सामर्थ्याने, ज्ञानाने, आणि अंतर्दृष्टीने हाताळतोस, तेव्हा मला तुझी खरी गरिबी उघड करणे अत्यावश्यक आहे. मी तुला आज्ञा देतो की तू तुझ्या स्वतःच्या समजुतीवर विसंबू नकोस (नीतिसूत्रे 3:5-6), कारण ते अपरिहार्यपणे तुझ्या स्वतःच्या सामर्थ्यावर अवलंबून असलेल्या निर्णयांकडे नेते, आणि हे कधीही चालणार नाही. मी तुझा भरवसा होईन, आणि तुझा पाय अडकण्यापासून राखेन (नीतिसूत्रे 3:26).

जर मला तू स्वतःवर अवलंबून राहावेस असे वाटले असते, तर मी माझ्या पुत्राचे बलिदान का दिले असते? आणि सत्य हे आहे की, तुझ्यातील माझ्या आत्म्याने तुला हे आधीच साक्ष दिली आहे. तरीही, तू ते तुझ्या बलिदानाने दुर्लक्षित करतोस, जे अनेकदा "स्वतःच्या बळावर करण्याचा संघर्ष" असे दिसते. मला आज्ञापालन हवे आहे, बलिदान नाही! (1 शमुवेल 15:22)

जेव्हा तुला हे प्रकटीकरण मिळते की "फक्त भाकर" जीवन टिकवणार नाही, आणि अनेकदा हे प्रकटीकरण तू स्वीकारावेस म्हणून मला तुझी भाकर काढून घ्यावी लागते, तेव्हा फक्त माझी तरतूद उरते. मग माझे वचन तुझे एकमेव पोषणाचे स्रोत बनते. माझे नमुने बदलले जाऊ शकत नाहीत. माझे वचन सर्वांच्या आधी येते; मी माझ्या वचनाला माझ्या नावाहूनही अधिक मोठे केले आहे (स्तोत्रसंहिता 138:2). त्याला प्राणवायूसारखे मान; जरी तू "फक्त भाकरी"वर श्वास घेऊ शकतोस, खरे जीवन माझ्या वचनाच्या "श्वासा"तूनच येते.

एक संक्रमण होणे आवश्यक आहे. प्रिय जना, बलिदानामुळे रोज माझ्याबरोबर एक तास घालवणारा आणि प्रेमामुळे व आराधनेमुळे माझ्याशी अविरत सहवास ठेवणारा, यांच्यात फरक आहे. होय, दुधावर असलेल्या बाळाप्रमाणे, प्रथम आज्ञापालन शिकवले जाते, जेणेकरून नंतर खरे प्रेम उदयास येऊ शकेल. जर तुला दुधाकडे परत जावे लागले, तर तसे कर. तरीही, तुझ्या प्रयत्नाला आशीर्वाद मिळेल. लक्षात ठेव, मला बलिदानापेक्षा (ओझ्यांशी बांधलेले विचार) आज्ञापालन (आदराशी बांधलेले विचार) हवे आहे!

हे प्रकटीकरण स्वीकारल्यानंतरच तू इतरांना त्यांच्यासाठी योजलेले प्राप्त करण्यास मदत करू शकतोस. म्हणून, माझ्या वचनांचा विचार कर, जीवनातील खऱ्या मेजवान्या, सार्वकालिक मेजवान्या. मग माझ्याबरोबर निघून ये, माझ्या प्रिया, आणि माझ्याकडे तुझ्यासाठी असलेल्या सर्वांचा भोजनसमारंभ कर (श्रेष्ठगीत 2:10).