मला कोणी स्पर्श केला?

आणि Yahshua म्हणाला, "मला कोणी स्पर्श केला?" सर्वांनी नाकारल्यावर, केफा [पेत्र] आणि त्याच्याबरोबर असलेले म्हणाले, "स्वामी, लोकसमुदाय तुला गर्दी करून दाबत आहे, आणि तू म्हणतोस, 'मला कोणी स्पर्श केला?'" पण Yahshua म्हणाला, "कोणीतरी मला स्पर्श केला; मला माहीत आहे की माझ्यातून सामर्थ्य बाहेर गेले आहे." (लूक 8:45-46)

विश्वासाने, आणि एका स्पर्शाने, बारा वर्षांचे दुःख क्षणार्धात नाहीसे झाले. आपल्यापैकी किती जण विनाकारण दुःख सहन करतो? आपल्यापैकी किती जणांना आपण ज्याला तारणारा म्हणतो त्याच्या सामर्थ्यातून घेण्याची आस आहे? जे लिहिले आहे त्याचे आपण केवळ आश्चर्य का करतो? त्याऐवजी आपण त्यात का जगत नाही?

आपल्यापैकी किती जणांना त्याला शारीरिकरीत्या स्पर्श करण्याची, त्याला पाहण्याची, त्याचा आवाज ऐकण्याची, आणि त्याच्या केसांना तेल लावण्याची आस आहे? आपल्याला त्याला स्पर्श करण्याची आस आहे जेणेकरून त्यानेही आपल्याला स्पर्श करावा. आजच्या आपल्यासाठी, तुटलेपणा कुठे आहे? पुनरुत्थानानंतर, रक्तस्रावाच्या आजाराने ग्रस्त स्त्रीपेक्षा आपल्याला त्याच्या सिंहासनापर्यंत अधिक सामर्थ्य आणि प्रवेश दिला गेला आहे (इब्रीकरांस पत्र 11:39-40). जे आपल्याला काय आहे ते सांगितले गेले असताना, आपण जे होते त्याचे आश्चर्य का करतो? आपल्याकडे अधिकाधिक आहे! (स्तोत्रसंहिता 115:14)

तो पृथ्वीवर चालत असताना जी रहस्ये माहीत नव्हती त्यांचे प्रकटीकरण आता उपलब्ध आहे. आपल्याला मशीहाचे सेवक आणि Yahweh च्या रहस्यांचे कारभारी म्हणून मानले जावे. (1 करिंथकरांस पत्र 4:1) हे प्रकटीकरण तुझ्या फायद्यासाठी आहे! तू चांगला कारभारी आहेस का? पण आम्ही रहस्यात Yahweh चे शहाणपण बोलतो, ते लपलेले शहाणपण जे Yahweh ने आपल्या गौरवासाठी युगांपूर्वी नेमले होते. (1 करिंथकरांस पत्र 2:7) आपल्याच गौरवासाठी!

नक्कीच, जर तो "शारीरिकरीत्या" आपल्यासमोर उपस्थित असता, तर योगायोगानेही कोणीतरी त्याला स्पर्श करण्यासाठी हात पुढे केला असता. आपणही आजही हात पुढे करू शकतो. आज आपल्याला त्याच्यापासून दूर ठेवणारे आपल्यात काय उणे आहे? हे अंतर का; हा तुटलेपणा का? तू माझ्याबरोबर प्रार्थना करशील का?

"अब्बा, असे का आहे? आपण ते अधिक वैयक्तिक का बनवू शकत नाही? हे सर्व अदृश्य आहे. तू असे का केलेस की आपल्याला हे सर्व केवळ विश्वासाने करावे लागते? तू आम्हांला सांगितले आहेस की जे आम्ही पाहिले नाही, तरीही विश्वास ठेवतो, ते आम्ही अधिक थोर आहोत (योहान 20:29). पित्या, आम्ही ते स्वीकारतो, तरीही, स्पर्श करण्यायोग्य गोष्टीची ही आस आहे. केवळ तुझ्याकडून स्पर्शच नव्हे, तर हात पुढे करून तुला स्पर्श करण्याची, तुला जाणवण्याची, आणि तुला जाणण्याची क्षमता. पित्या, आम्हांला हे हवे असणे चुकीचे आहे का? हे नैसर्गिक नाही, तर अलौकिक आहे का, की आम्हांला तुला पाहण्याची, तुझ्याकडून बरे होण्याची, फक्त जाणण्याची आस आहे? हे तुझी निवड आहे पित्या, 'कसे' आणि 'का,' आणि आम्ही या गोष्टींवरील तुझ्या अधिकाराला अधीन होत असताना, आमच्यावर तुझे परिपूर्ण ज्ञान मुक्त कर, हे प्रकटीकरण की तुझा मार्ग परिपूर्ण आहे. आम्हांला दाखव, अब्बा—आम्हांला दाखव की आध्यात्मिक मार्गांनी तुला कसे स्पर्श करावे, जेणेकरून आम्हांलाही शारीरिक मार्गांनी स्पर्श केला जाईल. आम्हांला तुझ्या उपस्थितीची आस आहे, ती उपस्थिती जी तू आम्हांला सांगतोस की आधीच येथे आहे. पित्या, आम्हांला पाहायला मदत कर. कृपया ये. असे होवो."