अधिक मोठे माप

त्याने मला विस्तीर्ण स्थळी काढून आणले; त्याने मला सोडवले कारण त्याला माझ्यात आनंद वाटला. (स्तोत्रसंहिता 18:19)

पित्या, तू म्हणालास तुझे मुख शोध आणि मी शोधले आहे. तुला माझे सगळे विचार आणि माझा सगळा हेतू माहीत आहे. तू मला माझ्याबद्दल जे मला स्वतःलाही माहीत नव्हते तेही शिकवत आहेस. पृथ्वीचा पाया घालण्याआधीच तू माझा विचार केला तेव्हा तुला सगळे माहीत होते (यिर्मया 1:5).

मला माझ्या अंतःकरणाचा हा आक्रोश शब्दांत मांडलाच पाहिजे, ही गोष्ट जी माझ्यात जळत आहे. मी हे शांत होऊ देणार नाही. मला याची नोंद हवी आहे.

मी तुझे मुख शोधत असताना, हे या समजुतीने आहे की सर्व काही तुझ्या हातांत आहे. वेळ, प्रवास आणि अंतिम परिणाम, सर्व काही तुझ्या हातांत आहे. पित्या, माझा आक्रोश तुझ्याकडे हा आहे की मला तुझे हात दिसावेत. ते कसे दिसतात? जेव्हा मला स्पर्श होतो, तेव्हा तेच तुझे हात आहेत का जे मला स्पर्श करतात? मी तुला "शोधण्यात" पाऊल टाकत असताना, मला कसे कळेल की मी शोधले आहे? काही घटना आहे का, एखादा साक्षात्कार? शोधण्याची प्रक्रियाच खरे शोधणे आहे का? पित्या, मला अजून जास्त हवे आहे, ज्यामुळे मला वाटते की अजून खूप काही आहे. पित्या, अजून खूप काही आहे, नाही का?

मला कबूल केलेच पाहिजे की "जी शांती समजण्यापलीकडे आहे" (फिलिप्पैकरांस पत्र 4:7) ती मला जाणवत नाही. पित्या, ती एक भावना आहे का, की एक अस्तित्वाची अवस्था आहे? की दोन्ही?

पित्या, मला माहीत आहे की मी अधीरता आणि चिंतेने या गोष्टींसाठी झटू शकत नाही. मला माहीत आहे की मी शोधताना तुला सापडण्यासाठी एक योग्य नमुना आहे. निदान मला वाटते मला माहीत आहे.

काही क्षण असे असतात जेव्हा मी शांती आणि आनंदासाठी लढतो. काही क्षण असे असतात जेव्हा मी अतीव वेदनेतही स्तुती आणि उपासना करतो. मला वाटते मी झटण्यात आणि आज्ञापालनात असलेला फरक शोधून काढला आहे. मला माहीत आहे की मी जे काही आहे, किंवा कधीही असेन, ते तुला शोधण्यावर अवलंबून आहे.

तू मला तुझ्यासोबत अधिक खोल ठिकाणी जाण्याची परवानगी देशील का? पित्या, मी आता तुला विचारत आहे; तू तुझ्या प्रेम आणि स्वीकाराच्या बागेची आणखी दारे उघडशील का? मला माहीत आहे की मी विचारल्याशिवाय मिळू शकत नाही (लूक 11:10). म्हणून, मी विचारतो आणि मला आठवण होते की, त्याच्यामध्ये [Yahshua] सर्वसमर्थाची सगळी वचने "होय" आहेत, आणि त्याच्यामध्ये "असेच होवो," आमच्याद्वारे सर्वशक्तिमानाच्या गौरवासाठी. (2 करिंथकरांस पत्र 1:20)

मला माहीत आहे की तू माझ्यावर आधीच प्रसन्न आहेस, कारण तू मला तुझ्या पुत्राच्या पुनरुत्थानातून पाहतोस, पण पित्या, मी स्वतःवर प्रसन्न नाही. मी स्वतःला दोष देत नाही, पण मला माहीत आहे की मी सापडेपर्यंत शोधलेच पाहिजे. मी तुझे प्रेम कमावण्यासाठी शोधत नाही; तू मला तुझे प्रेम सिद्ध केले आहेस. मला माहीत आहे की तुझे आणखी आहे, म्हणून मी अधिक शोधण्यासाठी शोधत आहे. पित्या, यातील माझे आज्ञापालन मला सामर्थ्य देते. त्याच सामर्थ्यात मी आता तुला शोधतो. पित्या, कृपया, अधिक मोठ्या मापाने माझ्याकडे ये.