मी लहान लेकरांसाठी आक्रोश करतो

आवाज म्हणाला, "आक्रोश कर!" आणि तो म्हणाला, "मी काय आक्रोश करू?" सर्व माणसे गवतासारखी आहेत आणि त्यांचे वैभव शेतातील फुलांसारखे आहे. गवत सुकते आणि फुले गळून पडतात, कारण Yahweh चा श्वास त्यांच्यावर वाहतो. खरोखर लोक गवतासारखे आहेत. गवत सुकते आणि फुले गळून पडतात, पण सर्वसमर्थाचे शब्द सर्वकाळ टिकतात. (यशया 40:6-8)

तुझे वचन सर्वकाळ टिकेल, पित्या. होय, तू मला सांगितले आहेस, "जे माझ्यावर आशा ठेवतात त्यांचे सामर्थ्य नवे होईल. ते गरुडांसारखे पंखांवर उंच उडतील; ते धावतील आणि थकणार नाहीत, ते चालतील आणि गळून जाणार नाहीत." (यशया 40:31)

मी तुझी कुजबुज ऐकतो, अब्बा; तू म्हणतोस, "मी आंधळ्यांना अशा मार्गांनी नेईन जे त्यांना माहीत नाहीत, अपरिचित वाटांनी; मी त्यांना मार्गदर्शन करीन आणि खडबडीत ठिकाणे सपाट करीन. या गोष्टी मी करीन; मी त्यांना सोडणार नाही." (यशया 42:16) माझा जीव या शब्दांना, जीवनाच्या या शब्दांना, उद्धाराच्या या शब्दांना, चिकटून राहतो.

मीसुद्धा एक बाप आहे. मला माझ्या लहानग्यांकडे परत जाण्यासाठी तुझे प्रायश्चित्त हवे आहे. जसे मला तुझी गरज आहे, तसे त्यांना माझी गरज आहे. जसे तू मला केवळ तुझीच गरज आहे हे शिकवत आहेस, तसेच मीसुद्धा त्यांना शिकवीन की त्यांना केवळ तुझीच गरज आहे. तुला माझ्या जिवाला शिकवायच्या इतक्या गोष्टी आहेत. मला त्यांच्या जिवाला शिकवायच्या इतक्या गोष्टी आहेत.

जेव्हा मी शेवटी तुझ्याकडे खऱ्या अर्थाने प्रामाणिकपणे येतो, अशा प्रकारे जसा आधी कधीच आलो नव्हतो, तेव्हा मला त्यांच्याकडे परत घेऊन जा जेणेकरून त्यांना तुझ्यासमोर प्रामाणिक कसे राहायचे हे मी दाखवू शकेन. मला माहीत आहे की एका पित्याने द्यावे तसे, एकमेव शक्य प्रकारचे प्रेम, जे कधीच अयशस्वी होत नाही ते प्रेम देणे म्हणजे काय हे तुला माहीत आहे. त्यांच्या बापाने शिकवल्याशिवाय ते कसे दिसते हे लहानग्यांना कसे कळेल? तुझे प्रेम कधीच अयशस्वी होत नाही म्हणून, मला माहीत आहे की तू मला माझ्या मुलांना ते कसे दिसते हे शिकवण्याची परवानगी देशील. मी त्यात विसावा घेतो.