अंतहीन पश्चात्ताप?

मला माहीत आहे की माणसाचे जीवन त्याचे स्वतःचे नाही; आपली पावले स्वतः ठरवणे माणसाच्या हाती नाही. हे Yahweh, मला सुधार, पण न्यायानेच, तुझ्या क्रोधाने नको, नाहीतर तू मला नाहीसा करशील. (यिर्मया 10:23-24)

मला तुझ्याबरोबर किती दूरवर जावे लागेल? तू जन्मण्याच्याही आधी यिर्मया लिहिले गेले होते का? माझा विश्वास आहे की ते सुमारे 2600 वर्षांपूर्वी लिहिले गेले. तुझ्या बांधव यिर्मयाने तुला एक गुपित उघड केले नाही का? पुन्हा ऐक; "आपली पावले स्वतः ठरवणे माणसाच्या हाती नाही." त्याने ते स्वतःच रचले का? ही माणसाची बुद्धी आहे का? नाही! ही माझ्या आत्म्याने त्याला दिलेली प्रकटीकरण होती.

मी तुला खरे सांगतो, तू स्वतःची पावले स्वतः ठरवायची नाहीत. मार्गदर्शन करणे माझे काम आहे; आज्ञापालन करणे तुझे. मग हा अंतहीन आणि वारंवार होणारा पश्चात्ताप का?

मला विचार: मी माझ्या पुत्राला तुझ्यासाठी आणि तुझ्याकडून वधस्तंभावर खिळला जाण्यासाठी पाठवले नाही का? आणि, माझी इच्छा आहे का की मी मार्गदर्शन करावे आणि तू अनुसरण करावेस? जर तू दोन्ही प्रश्नांना होय म्हणालास, तर माझा एक शेवटचा प्रश्न आहे. तुझ्या रोजच्या कार्यांपासून तुझ्या संपूर्ण उद्धारापर्यंत (रूपांतरित मन) मी तुझे संपूर्ण अस्तित्व आच्छादित आणि संरक्षित केले नाही का?

माझे ऐक माझ्या लेकरा. मला पश्चात्ताप हवा आहेच; तो मला सिद्ध करतो की तुला तुझी चूक दिसते. पश्चात्ताप हे तू अनुसरण करत आहेस याचे एक निरोगी लक्षण आहे. मला जे नको आहे ते म्हणजे तू ज्याबद्दल खरोखर दुःखी आहेस त्या गोष्टीबद्दल सतत होणारा पश्चात्ताप.

जेव्हा तू मला माफ करण्याची विनंती करतोस, तेव्हा तुझ्या तारणाऱ्याचा, माझ्या पुत्राचा, विचार कर. ते झाले आहे! माफ झाले आहे! जोपर्यंत तू प्रामाणिक आहेस, तोपर्यंत ते विसरले गेले आहे. मग नंतर तू अपराधीपणाला का धरून राहतोस? ते थांबव! पुढे चल!

पूर्वीच्या गोष्टी विसर; भूतकाळात रेंगाळू नकोस. (यशया 43:18) मी एक नवीन गोष्ट करत आहे.

पुढे चल माझ्या लेकरा, पुढे चल. मी तुला माफ केले, आणि "केले" हा भूतकाळ आहे. मी माझ्या पुत्राचे बलिदान स्वीकारले आहे. तू माफ झाला आहेस यावर विश्वास न ठेवून अशा गौरवशाली अर्पणाला तुच्छ मानू नकोस. वरच्या हाकेकडे पुढे चल माझ्या लेकरा. पुढे चल.