मी वधस्तंभावर खिळला गेलो

आता माझ्यासाठी वैयक्तिक भार असणे शक्यच नाही; माझ्या पुनरुत्थानाने मला माझ्याच इच्छेपासून मुक्ती मिळवून दिली. हा तुझ्यासाठी, अजूनही खांब वाहणाऱ्यासाठी, एक भार आहे, जो आपल्यासाठी हा क्षण घडवतो. शौलाने (पौलाने) घोषित केलेला तो एक संदेश सर्वांहून महत्त्वाचा होता हे तुमच्यापैकी किती जणांना समजलेच नाही; मी वधस्तंभावर खिळला गेलो हा तो संदेश? (1 करिंथकरांस पत्र 1:23; 2:2)

आणि म्हणून मी आता जवळजवळ दोन हजार वर्षे हे पाहत आलो आहे, आणि तीच कहाणी क्षीण सामर्थ्य आणि क्षमता असलेल्या एका देहात (विचारांच्या मंडळीत) पुन्हा पुन्हा घडते आहे. वचन असे होते की तुम्ही माझ्यापेक्षाही "मोठी कामे" कराल (योहान 14:12), आणि तुम्ही ती केलेली नाहीत. मी तुझ्यावरील हा भार उतरवण्यासाठी आलो आहे, जेणेकरून आम्ही ज्या विवाहाची मला आस लागली आहे त्याची तयारी करू शकू.

"मी वधस्तंभावर खिळला गेलो" हे फक्त खांबावरील माझ्या शारीरिक मृत्यूबद्दल नाही; ते मी माझी "स्व"ची इच्छा कशी खांबावर खिळली, जी पित्याच्या इच्छेला नेहमीच तत्काळ आज्ञाधारक नव्हती, याबद्दल आहे. माझी वैयक्तिक इच्छा खांबावर खिळणे, आणि स्वतःविषयीचे विचार सोडून देणे, हा माझ्या शारीरिक दुःखसहनापेक्षाही मोठा मृत्यू होता. मला आज्ञापालन शिकावेच लागले. इब्रीकरांस पत्र 5:8 हे अगदी स्पष्ट करते; "जरी [मी] पुत्र होतो, तरी [मला] जे दुःख सहन करावे लागले त्याद्वारे [मी] आज्ञापालन शिकलो."

दररोज मी माझ्या पित्याला नको असलेल्या गोष्टींना "नाही" म्हणायला शिकलो, ज्या गोष्टी कदाचित मला हव्याशा वाटल्या असत्या. आणि मला नको असलेल्या गोष्टींना "होय" म्हणायलाही शिकलो; "शक्य असेल तर हा प्याला माझ्यापासून दूर कर." (मत्तय 26:39) प्रत्येक क्षणी मला माझी इच्छा माझ्या पित्याच्या इच्छेच्या अधीन करण्याची निवड करावी लागली. जर आमच्या स्वतंत्र इच्छाच नसत्या, तर याची गरजच का पडली असती?

तुला दिसते का? मी स्वतःला वधस्तंभावर खिळले, जेणेकरून तूही स्वतःला (तुझ्या वैयक्तिक इच्छेला) कसे वधस्तंभावर खिळावे हे शिकावेस. "स्वतःला नाकार आणि तुझा खांब उचल!" (लूक 9:23) या माझ्या शब्दांतून मला हेच सुचवायचे होते. मी तुला तुझी वैयक्तिक इच्छा काढून टाकण्याचे नमुने दाखवले, आणि या प्रक्रियेबरोबरच मी वचन दिलेली ती "मोठी कामे" करण्याचे सामर्थ्य येते.

मी जे काही केले ते हे समजून घे की पिता "माझ्याहून (स्वतंत्र स्व) मोठा आहे" (योहान 14:28). मी ते अगदी स्पष्ट केले! जरी आम्ही हेतूत एक आहोत, तरी तो हेतू असा आहे की केवळ त्याचीच इच्छा पूर्ण व्हावी, माझी नाही. तुझ्यासाठी माझ्या मृत्यूची आज्ञा देणारा तोच आहे. तुझा अहंकार कसा काढून टाकला जातो याचा नमुना म्हणजे माझा मृत्यू. तुझे भार निघून जात आहेत आणि त्याचे गौरव आत प्रवेश करत आहे.

मी वधस्तंभावर खिळला गेलो—म्हणजे तूही वधस्तंभावर खिळला जावेस (रोमकरांस पत्र 6:3-7). जे काही उपदेशिले जायला हवे त्याचे हेच सार आहे.

कारण आपल्याला माहीत आहे की आपला जुना मनुष्य त्याच्याबरोबर वधस्तंभावर खिळला गेला, यासाठी की पापाच्या अधीन असलेल्या शरीराचा नाश व्हावा, आणि आपण यापुढे पापाचे दास होऊ नये. (रोमकरांस पत्र 6:6)