कोण कोणाचा न्याय करत आहे?

अरे माझ्या लेकरांनो, जर तुम्ही शौलाने (पौलाने) केले तसे स्वतःचा प्रामाणिकपणे न्याय केला असता, तर तुमचे वाद अस्तित्वातच नसते.

तुझ्याकडून किंवा कोणत्याही मानवी न्यायालयाकडून माझा न्याय केला जावा याची मला फारशी पर्वा नाही; खरे तर, मी स्वतःचाही न्याय करत नाही. माझा विवेक स्वच्छ आहे, पण त्यामुळे मी निर्दोष ठरत नाही. माझा न्याय करणारा धनीच आहे. (1 करिंथकरांस पत्र 4:3-4)

पाहा, तो असे म्हणत नव्हता की त्याने स्वतःचा न्याय केलाच नाही, कारण त्याच्या पुढच्याच शब्दांवरून हे स्पष्ट होते; "माझा विवेक स्वच्छ आहे." तो फक्त हे सांगत होता की त्याच्या स्वतःच्या मूल्यांकनाच्या निकालात न्याय करण्यासारखे काही उरले नाही. मी तुला हाक देतो की तू स्वतःचा योग्य न्याय कर, अन्यथा माझ्याकडून आणि इतरांकडून तुझा न्याय केला जाईल. "कारण जर आपण स्वतःचा न्याय केला, तर आपला न्याय केला जाणार नाही." (1 करिंथकरांस पत्र 11:31)

जर इतरांकडून तुझा न्याय होणे आवश्यक ठरले, तर प्रेमाने केलेल्या समजुतीचा चुकीचा अर्थ लावणारे हे दुर्बल लेकरूच असते. मी तुम्हाला एकमेकांची काळजी घेण्याची परवानगी दिली नाही का?

मंडळीबाहेरील लोकांचा न्याय करणे हे माझे काम आहे का? तुम्ही मंडळीतील लोकांचा न्याय करायचा नाही का? सर्वशक्तिमान बाहेरील लोकांचा न्याय करील. "त्या दुष्ट माणसाला तुमच्यामधून काढून टाका." (1 करिंथकरांस पत्र 5:12-13)

मी असे परवानगी दिली नाही का की जो स्वतःला बंधू म्हणवतो, पण समजूत आणि चांगला सल्ला नाकारतो, त्याला काढून टाकावे? जर ते तरीही ऐकण्यास नकार देत असतील, तर मंडळीला सांग; आणि जर ते मंडळीचेही ऐकण्यास नकार देत असतील, तर त्यांना परराष्ट्रीय किंवा जकातदार समजा. (मत्तय 18:17) असा माणूस माझ्या शरीराच्या उपस्थितीतून काढून टाकला जावा.

तरीही, प्रेमाने केलेली समजूत आणि दैहिक न्याय यातील फरक ओळखणे महत्त्वाचे राहते. माझ्या मुला, समजूत नेहमी प्रेमाने केलेली असावी, आणि ती फक्त समजूत देणाऱ्यालाच नव्हे तर समजूत देणाऱ्याला आणि संपूर्ण मंडळीलाही लाभदायक असावी. ही दैवी सुधारणा आहे आणि माझ्या सर्व लोकांना तिची गरज आहे. दैहिक न्यायामध्ये निंदा असते जी कधीही माझ्याकडून किंवा माझ्या प्रेरणेने येत नाही (रोमकरांस पत्र 8:1).

माझी अनेक मेंढरे उघड समजुतींना न्याय म्हणतात. हे विशेषतः समजूत मिळणाऱ्याकडून घडते. मी तुला यातून सुटू देणार नाही. शहाणा माणूस समजुतींचे पालन करतो आणि त्याने त्याच्या जीवाला जीवन मिळते. मूर्ख माणूस योग्य समजुतीची थट्टा करतो, तिला न्याय म्हणतो. (संपूर्ण नीतिसूत्रे 13 वाचा) मी अशा मूर्खपणाला शिस्त लावीन.

तसेच, जेव्हा तू दावा करतोस की कोणी तुझा न्याय करत आहे आणि त्याने तसे केलेच नाही किंवा तसा हेतूही नव्हता, तेव्हा ते तुझ्याविरुद्ध पाप ठरते. माझ्या मुला, समजूत स्वीकार; नम्रता हाच माझा मार्ग आहे. याच पद्धतीने मी तुला समृद्ध करीन. जीवनदायी समजुतीचे ऐकणारा कान शहाण्यांमध्ये वास करील. (नीतिसूत्रे 15:31)

आणि शेवटी, प्रिय जना सावध राहा, कारण जर तू दुसऱ्याचा न्याय केलास, तर त्याला काहीही सबब नाही. जेव्हा तू दुसऱ्या माणसाचा न्याय करतोस, तेव्हा तू स्वतःचाच न्याय करत असतोस [म्हणजे तू आधीच ठरवले आहेस की तुझा विवेक स्वच्छ आहे - 1 करिंथकरांस पत्र 4:4]. जे दोष तू इतरांना देतोस त्याच गोष्टी तूही करतोस. आम्हांला माहीत आहे की जेव्हा सर्वशक्तिमान वाईट कृत्ये करणाऱ्यांचा न्याय करतो, तेव्हा तो न्यायाने न्याय करतो. तू केवळ एक मनुष्य असूनही, तू इतरांचा न्याय करतोस. पण तूही तेच करतोस. मग सर्वशक्तिमान तुझा न्याय करील तेव्हा तू कसा सुटशील असे तुला वाटते? (रोमकरांस पत्र 2:1-3)