मळी

माझी वेदना माझी मळी आहे,
घनिष्ठपणे काढली जात आहे, की ती आता उरणार नाही.
माझा राग माझी मळी आहे,
जे एकेकाळी पिकत होते, ते आता बरा झालेला घाव आहे.

माझा गर्व माझी मळी आहे,
या सर्व दिवसांत, तुझ्या मुखापासून मला दूर ठेवणारा.
माझी भीती माझी मळी आहे,
तू उष्णता वाढवलीस, आणि प्रेमाने जागा घेतली.

माझी असुरक्षितता माझी मळी आहे,
तुझा कोमल स्पर्श, तुझा भस्म करणारा अग्नी.
माझा राग-द्वेष माझी मळी आहे,
तू मला चाळलेस आणि मळ काढून टाकलास.

या गोष्टी तुझ्या उपस्थितीत कधीच नव्हत्या: वेदना, राग, गर्व, भीती, असुरक्षितता, राग-द्वेष आणि आणखी बरेच काही. तुझ्या येणाऱ्या राज्यात, परिपूर्णतेच्या राज्यात, त्या अस्तित्वात नसतील; तुझ्या रूपांतरित लोकांनी—सदैव याजकांनी—घोषित केलेले राज्य (इब्रीकरांस पत्र 7:17).

उरलेल्यांतील उरलेले,
थोडेच.
जे अरुंद मार्ग निवडतात,
अरुंद मार्गावर.
आतल्या मळीचे शोधक,
स्वतःचे न्यायाधीश,
उपटून काढण्याची तीव्र इच्छा
जे काही तुझ्यासारखे दिसत नाही ते सर्व;
माझ्यातील मशीहा.

कोण येईल? उपटून काढण्याची सुरुवात कोण होऊ देईल? प्रकाशाला आत येऊ कोण देईल? दिवस थोडे आहेत, मजूर थोडे आहेत (लूक 10:2). अर्पण केलेली विपुलता, तू मागू किंवा कल्पना करू शकतोस त्याहून अधिक आहे (इफिसकरांस पत्र 3:20).

एक मार्ग आहे. हार मान. तुझी इच्छा सोपव आणि त्याच्या इच्छेनुसार वाग. लढा थांबव; वाऱ्यावर वार करणे थांबव. लढाई त्याच्यावर सोड. तू स्तुती कर; तो लढतो. तू आभार मान; तो सीमांचे रक्षण करतो. तू सेवा कर; तो मलाखींना (Yahweh चे विचार जे विवेकात रोवले जातात) आज्ञा देतो.

हार मान! सर्व सोड. सोपव. तो वाट पाहत आहे. दिवस थोडे आहेत.