तात्पुरते घर

"हे Yahweh, माझी प्रार्थना ऐक, आणि माझा आक्रोश ऐक; माझ्या रडण्याकडे मूक राहू नकोस; कारण मी तुझ्याजवळ परका आहे, प्रवासी आहे, जसे माझे सर्व पूर्वज होते." (स्तोत्रसंहिता 39:12)

धाव. धाव. धाव.
घर शोध.
हवेल्या वाट पाहत आहेत,
कुटुंब वाट पाहत आहे,
विश्रांती पुढे आहे,
चिरंतन विश्रांती.

मला इथे राहायचे नव्हते.
एक प्रवासी, विचित्र, वेगळा;
मी इथला नाही.
मार्गातून जाणारा,
चिरंतनाकडे जाणारा,
तात्कालिकतेत सावल्या.
शांती नेहमी आतमध्ये,
बाहेर कधीच सापडत नाही.
बाहेर पाहणे परके आहे.
नेहमी एका गंतव्यस्थानाकडे जाणारा,
एक प्रवासी,
वाटेत अनेक थांबे.

एक मार्गदर्शक,
इतर अनुसरतील हे जाणणारा.
बायका आणि मुले अनुसरतात.
एक वाट शोधणारा,
एक दिशादर्शक,
इतर अनुसरतात,
निर्णय घेतले जातात,
केवळ माझ्यासाठीच नाहीत.
अरुंद रस्ते,
वादळी हवामान,
चिकाटी आणि धीर,
कधीकधी दिशा दुर्मिळ,
माझा जीपीएस, एक शांत सौम्य वाणी,
"इथे जा, तिथे जा,"
एक अदृश्य मार्गदर्शक, वाऱ्यासारखा हालणारा.
एक अग्रदूत,
माझ्यापुढे सरळ मार्ग पसरलेले आहेत.

एक अनुयायी,
नेला जाणारा,
योजना असणारा,
तरीही, क्षणाच्या सूचनेवर
मार्गदर्शकाला समर्पित होणारा.
चिरंतन अंतःकरण,
तात्कालिक देह,
थकलेला, तरीही सक्षम.
अन्नाने पोषित,
आत्म्याची स्वादिष्ट भोजने,
पुढे चाल. पुढे चाल!
अदृश्य, तरीही ओळखलेला,
पुढे एक अंतिम रेषा.
पुढे जात राहणारा,
चिरंतन…