तू काय करतोस?

वास्तव, खरे वास्तव, फक्त तिथेच अस्तित्वात असते जिथे कोणताही मानवी हस्तक्षेप नसतो. ते तुझ्या आणि तुझ्या निर्मात्यामध्ये, शुद्धीकरणाच्या अग्नीच्या मुशीत (तू करत असलेल्या प्रत्येक विचाराचा न्याय) अस्तित्वात असते. तुझ्यातील प्रत्येक गोष्ट उघड होते आणि उघडी पडते. तो जबरदस्तीने प्रवेश करतो, तुझ्या अंतःकरणाच्या (मनाच्या) प्रत्येक कोपऱ्याला उजळवतो. तुझी प्रत्येक कृती, प्रत्येक शब्द, प्रत्येक कर्म आणि तुझे सर्व "गुप्त हेतू" उघड केले जातात. यात कोणतीही वाट पाहणे नसेल. तू आता त्याच्यासमोर उभा आहेस!

तुझ्या भावना: नग्न, लज्जित, पश्चात्तापी, एकाकी आणि उघड्या. काय उरले आहे याचे तुला आश्चर्य वाटते. तुला मनातून माहीत आहे की परत जाणे शक्य नाही. जेव्हा तो तुला उघड करतो, तेव्हा तो इतरांनाही कळवतो. प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्षपणे, इतरांना कळते. आता तुझे खरे स्वरूप लपवणे शक्य नाही.

या टप्प्यावर, इतरांना कळले की नाही याने काही फरक पडत नाही. तुला ते दिसते! जे काही काढून टाकले गेले ते त्याचे नव्हते; आणि इतके काही काढून टाकले गेले आहे की फार थोडेच उरलेले दिसते. खरे तर, जे उरले आहे ते शुद्ध आणि पवित्र आहे; जे उरले आहे ते तुझे "खरे स्वरूप" आहे. तू त्यापासून पळू शकत नाहीस! पूर्णपणे उघडा, फक्त जे त्याचे आहे तेच उरते.

तू ती सर्व वर्षे पळण्यात आणि लपण्यात घालवलीस, आणि एका क्षणात सर्व खोटेपणा उघड होतो. दुर्बलता, बंडखोरी, असुरक्षितता आणि भीती, सर्व काही उघड होते. भूतकाळात तू काय मानत होतास हे सर्वांना दिसते, कारण तू जे बनला होतास तोच त्याचा परिणाम होता. आता, काय उरले आहे ते पाहा; फार काही उरलेले नाही. जे काढून टाकले गेले आहे ते आता मागे राहिलेल्या नवीन प्राण्यात जे उरले आहे त्याच्या माध्यमातून सर्वांना दिसू लागले आहे.

"तुझ्यातील मशीहा" यामुळेच तुला आशा आहे (कलस्सैकरांस पत्र 1:27). तुला त्याची गरज आहे; तेवढेच तुझ्याकडे आहे. अजून पूर्ण न झालेल्या वचनांना तू धरून राहतोस. हे वेदनादायक आहे; त्याला किती काढून टाकावे लागले याची ही एक कठोर जाणीव आहे. "फक्त अस्तित्वात असणे थांबव," ही नवीन भावना तुला तुझ्या स्वतःच्या जीवनाबद्दल अनेकदा वाटते.

तुझ्या दुःखामुळे इतर आनंदी होतात का असे तुला वाटते. एक आवाज बोलतो. "मी पुनर्स्थापना करीन. मी दुरुस्ती करीन. हे भल्यासाठीच होते. हार मानू नकोस. पुन्हा स्वप्न पाहा." तू रडतोस. तू हेच करतोस. तू रडतोस आणि आशा धरतोस, आणि टिकून राहतोस.

पाहा, तू बोलणाऱ्याला नकार देऊ नकोस. कारण जर पृथ्वीवर बोलणाऱ्याला नकार देणारे सुटले नाहीत, तर स्वर्गातून बोलणाऱ्यापासून जर आपण दूर वळलो, तर आपण त्याहून अधिक निश्चितच सुटणार नाही, ज्याच्या आवाजाने तेव्हा पृथ्वी हादरली होती; पण आता त्याने वचन दिले आहे, "आणखी एकदाच मी केवळ पृथ्वीलाच नव्हे, तर आकाशालाही हादरवीन." आता हे, "आणखी एकदाच," हे सूचित करते की ज्या गोष्टी हादरवल्या जात आहेत, त्या निर्माण केलेल्या गोष्टींसारख्या, काढून टाकल्या जातील, यासाठी की ज्या गोष्टी हादरवल्या जाऊ शकत नाहीत त्या टिकून राहाव्यात. म्हणून, जे राज्य हादरवले जाऊ शकत नाही ते आपल्याला मिळत असल्याने, आपण कृपा धारण करू या, ज्याद्वारे आपण भीती व आदराने आणि सर्वशक्तिमानाच्या विस्मयकारक भयाने Yahweh ची स्वीकार्य सेवा करू शकू. कारण आपला सर्वसमर्थ हा भस्म करणारा अग्नी आहे. (इब्रीकरांस पत्र 12:25-29)