दिवस १०२
सर्वोच्च महत्त्वाचे
हा संदेश स्वयंचलितपणे भाषांतरित झाला असून त्यात चुका असू शकतात.
मी तुम्हाला खरे खरे सांगतो, गव्हाचा दाणा जमिनीत पडून मेल्याशिवाय तो एकटाच राहतो; पण जर तो मेला, तर तो पुष्कळ पीक देतो. (योहान 12:24)
"हे माझे जीवन नाही!" माझ्या लेकरा, तुझ्यामध्ये हेच मन असू दे. हीच सर्व गोष्टींची सुरुवात आहे: सर्व आशा, स्वप्ने, महत्त्वाकांक्षा, ध्येये आणि मनोवृत्ती. जर पाया नीट घातला गेला नाही, तर सर्व काही बिघडेल. क्षणभर थांब आणि या संकल्पनेवर चिंतन कर, कारण हाच खऱ्या जीवनाचा एकमेव मार्ग आहे.
तू माझ्या मान्यतेशिवाय गोष्टींची आशा धरत आहेस का? मी तुला मागितलेल्या नसलेल्या गोष्टींची स्वप्ने तू पाहत आहेस का? तुझ्या महत्त्वाकांक्षा माझ्या इच्छेला कमजोर करत आहेत का? जर तुझी ध्येये आहेत, तर ती तुला कुठून मिळाली? हे सर्व कोणाचे मन मार्गदर्शन करत आहे?
माझे ऐक! हे तुझ्यासाठी खूप, खूप कठीण असेल, पण ते करावेच लागेल. मला कसे माहीत की ते कठीण असेल? मीच ते तसे बनवले आहे. हाच अरुंद मार्ग आहे, खऱ्या जीवनाचा मार्ग. हा निर्णय तूच घ्यायला हवा. तो आत्ताच घे, नाहीतर तुझ्या विलंबाने किती वेदना निर्माण झाल्या हे तुला नंतरच कळेल. हे जीवन कोणाचे आहे ते ठरव, तुझे की माझे.
जर तू योग्य उत्तर दिलेस, तर तुला काय करायला हवे ते माहीत आहे. माझ्या लेकरा, एकदा तू मान्य केलेस की तुझे जीवन माझे आहे, तर लगेच सोडून द्यायला तयार हो. तुझ्या ध्येयांबद्दल मला विचार आणि मी मान्यता देतो का ते पाहा. जर नाही, तर सोडून दे. तुझ्या सर्व आशा माझ्या पायाशी ठेवाव्या लागतील. तू ज्याची आशा धरली आहेस त्या सर्वांना सोडून देण्याचा निश्चय कर. जे नेहमीच माझे होते ते परत करण्याची आणि जे माझे नव्हते ते सोडून देण्याची विनंती मला कर.
होय, हा एक मृत्यू आहे. मी मान्य करतो की तुझ्यासाठी ही एक भयावह जागा आहे. हीच ती जागा आहे जिथे तू पूर्णपणे ठरवतोस की मी तुझ्यासाठी कोण आहे. मी तो "मी आहे" आहे का? माझी वचने खरी आहेत का? मी तुला खरे जीवन देईन का? या सर्वांची उत्तरे तुझ्या सोडून देण्याच्या निर्णयातच आहेत. तुला सोडून द्यावेच लागेल.
मी माझ्या पुत्राला आणि माझ्या आत्म्याला मदतीसाठी पाठवले, पण पहिले पाऊल तुलाच उचलावे लागेल. मला कबूल कर की तुझ्या जीवनासोबत मला हवे ते करण्याची परवानगी माझ्याकडे आहे.
मी तुझ्यावर प्रेम करतो. मी तुला याच क्षणासाठी निर्माण केले. माझ्यापुढे झुक. मी खोटे बोलत नाही. मी दुखवत नाही. झुक आणि मी तुला खरे जीवन दाखवीन. मी कोण आहे याबद्दल यापुढे अंदाज लावू नकोस. झुक.
त्याच्यामध्ये आपल्याला वारसाही मिळाला आहे, कारण जो आपल्या इच्छेच्या योजनेनुसार सर्व गोष्टी करतो त्याच्या हेतूनुसार आपण पूर्वनियोजित झालो होतो. (इफिसकरांस पत्र 1:11)
© Suffer Well भक्ती मालिका