Просьба Вязня

Ойча, гэты шлях быў такім доўгім, і дарогу яшчэ трэба прайсці. Так, Ты паказаў мне так шмат, так шмат новага.

Ты шэпчаш мне: «Не аглядайся назад», і я раблю ўсё магчымае, каб паслухацца. Ты ведаеш усе мае думкі. Хоць я рухаюся наперад па Тваім загадзе, Ты ведаеш, што ў мяне ёсць пытанні да Цябе. Гэта пытанні ў маім розуме (сэрцы) і ў маёй душы (свядомай сутнасці). Я задам іх гэты адзін раз і больш не буду, калі Ты дасі мне смеласць спытаць толькі адзін раз, а потым я буду рухацца наперад, як Ты кажаш.

Мне цікава, ці павінен я мець невыказную радасць, знаходзячыся ў зняволенні і далёка ад маёй сям'і і сяброў. Ці магчыма мець такую радасць у сваёй душы і быць далёка ад сям'і, якую я так глыбока люблю? Ці можа чалавек занадта любіць сваю сям'ю? Ці гэта дар — мець невыказную радасць у зняволенні, ці гэта трэба заслужыць пастаяннай хвалой і падзякай?

А што з тымі, каму я вінаваты, Ойча? Ці магу я верыць, што Ты трымаеш іх найлепшыя інтарэсы на ўвазе, і ці пакажаш Ты мне шлях аднаўлення? Каму я вінаваты, Ойча? Што мне рабіць, каб узнавіць?

Кім я буду, Ойча? Што я буду рабіць, каб забяспечыць маю сям'ю, каб адчуваць сябе мужчынам? Якая Твая воля адносна майго забеспячэння?

А што з тымі, хто мяне здрадзіў, Ойча? Ці прабачаю я і забываю, ці прабачаю і знаходжу новых сяброў?

Я думаў пра гэтыя рэчы, Ойча. Я даведаўся дастаткова, каб ведаць, што я магу аддаць усё Табе і давяраць, што Ты будзеш кіраваць мной. Як Ты ведаеш, запіс гэтых рэчаў, гэтых пытанняў, на паперы, быў зроблены, каб я мог рухацца наперад і практыкаваць гэтую новую веру. Гэта вера, якая давярае, што я магу аддаць Табе ўсе мае надзеі, усе мае мары і ўсе мае клопаты, і што Ты не забудзеш, што я спытаў Цябе, што рабіць.

На кожнае пытанне мне патрэбны Твой адказ, і я зраблю так, як Ты скажаш. Я ведаю, што калі Ты просіш гэта ад мяне, Ты забяспечыш шлях, каб гэта здзейсніць.

Я больш не хачу аглядацца назад, Ойча. Сёння я выбіраю рухацца наперад і давяраць Тваім адказам. Я жадаю спакою з усіх бакоў, Ойча, гэта мая просьба.

Ні пра што не турбуйцеся; а ва ўсім малітвай і мальбой, з падзякай, няхай вашы просьбы будуць вядомыя Усемагутнаму, і спакой Усемагутнага, які пераўзыходзіць усялякае разуменне, будзе аберагаць вашае сэрца (розум) і душу праз Yahshua Месію. (Да Філіпянаў 4:6-7)