Ці Нам Сапраўды Не Ўсё Роўна?

Ойча, Твае шляхі значна лепшыя за нашыя; мы будзем давяраць Табе, нават калі Твая сіла нас палохае. Мы не пакладзем нашу веру на кагосьці іншага. Мы нават не будзем турбавацца пра тое, як Ты нас вызвалі. Усё, што нам трэба, — гэта пачуць, як Твой голас кажа: «Я Усемагутны; хадзі перада Мной верна і беззаганна». (Быццё 17:1) Гавары, і мы пойдзем.

Ты навучыў нас многаму, Абба, і вось што прыходзіць на розум, вось што прасякае нашу свядомасць: 1. Ты не будзеш трываць, каб Твае дзеці жылі ў страху перад чалавекам; 2. Страх перад чалавекам — грэх у Тваіх вачах. Ён кажа: «Я не давяраю Табе, Ойча»; 3. На працягу ўсяго Твайго слова Ты вучыш Сваіх дзяцей, што яны ніколі не будуць збянтэжаны, асуджаны, асаромлены ці зняважаны; 4. Ты ўкараняеш у нас, што сорам і асуджэнне сеюць хаос у розуме Тваіх дзяцей, бо Твае дзеці не паслухмяныя. Хоць Твая любоў можа ўсё аднавіць, недахоп веры толькі падтрымлівае сорам унутры; 5. Нам не трэба абараняць сябе, і адзіная бітва, якая мае значэнне, — гэта бітва за тое, каб верыць Табе; 6. Ты дэманструеш Тваю ўсепаглынальную любоў і рэўнасць да Тваіх дзяцей; 7. Ты нагадваеш нам пра смерць Твайго Сына і пра тое, як праліццё Яго крыві прыносіць паўнату Тваёй сілы ў нашае жыццё. Жыццё — у Яго пралітай крыві; 8. Ты загадваеш нам пакланяцца і хваліць у тое, што здаецца нашымі самымі цёмнымі гадзінамі, і што праз паслухмянасць гэтаму Ты зробіш так, што сонца зноў засвеціць. Радасць і росквіт прыйдуць.

Дык вось, Ойча, нам усё роўна, што могуць сказаць іншыя. Мы будзем радыкальна рабіць так, як Ты кажаш. Калі чалавек павінен далучыцца да нас у нашых намаганнях, Ты нам гэта пакажаш. У адваротным выпадку, мы аддадзены толькі Табе.

Нам трэба ўбачыць, як Тваё слова спраўджваецца для нас. Нам трэба, каб Ты назаўсёды выдаліў у нас усякі страх перад чалавекам і ўсякі неразумны страх, які мы можам мець перад Табой, і замяніў яго трапятаннем і зачароўваючай залежнасцю ад Цябе. Няхай так будзе!