Габрэйскі погляд на малітву

Тора Майсея, першыя пяць кніг Пісання, змяшчае поўнасць запаведзяў Yahweh. У ёй вызначана паняцце, якое мы прывыклі называць малітвай: «тэфіла». Корань слова тэфіла азначае: судзіць, адрозніваць, тлумачыць ці вырашаць. Намер у тым, каб выклікаць жаданне трымаць сябе адказным, зрабіць сумленную самаацэнку.

Сістэма веры ў Месію, Які павінен быў прыйсці, апраўдвала жаданне «судзіць самога сябе» паводле запаведзяў Yahweh. Гэта было патрабаваннем для маладых людзей, якія дасягалі паўналецця, быць адказнымі перад Торай, а праз яе перад Стваральнікам, адсюль і бар-міцва. Бар-міцва перадае ідэю станавіцца «сынам запавету», ці, зусім літаральна, «сынам добрых спраў».

Сучасны вернік павінен звярнуць увагу на гэтую перспектыву, бо мы жывём у эпоху Месіі, Які ўжо прыйшоў. Дзякуючы Яго смерці і ўваскрасенню, нам было адкрыта больш мудрасці, больш разумення, больш адкравення і больш абяцанняў. У выніку мы павінны браць кожную думку ў палон паслухмянасці Месіі (2-е да Карынфянаў 10:5). Адзіны спосаб, якім гэта можа адбыцца, — праз скіданне «свайго я» (Да Габрэяў 12:4).

Малітва была дадзена, каб дапамагчы табе дасягнуць ладу жыцця Лукі 22:42: «Не Мая воля, а Твая няхай будзе». Калі ты жывеш такім чынам, усе Яго абяцанні — «так» і «няхай будзе!» (2-е да Карынфянаў 1:20).

Многія вернікі сёння марнуюць занадта шмат часу, молячыся пра рэчы, якія ўжо дадзены, замест таго, каб разглядаць малітву як інструмент, каб судзіць сябе з пункту гледжання Стваральніка. Разгледзь габрэйскі погляд на малітву і маліся пра тое, чаго Yahweh хацеў бы для твайго малітоўнага жыцця. Перш за ўсё, адкладзі просьбы, зробленыя са страху, а таксама тыя, якія паказваюць, што твая барацьба супраць граху застаецца толькі таму, што ты адмаўляешся аддаць «сваё я».

У сваёй барацьбе супраць граху ты яшчэ не супраціўляўся да праліцця сваёй крыві. (Да Габрэяў 12:4)