Варты Мяне

«Не думайце, што Я прыйшоў прынесці мір на зямлю. Я прыйшоў прынесці не мір, а меч. Бо Я прыйшоў, каб «настроіць чалавека супраць яго бацькі, дачку супраць яе маці, і нявестку супраць яе свякрові»; і «ворагамі чалавека будуць яго ўласныя дамашнія». Хто любіць бацьку ці маці больш за Мяне, той не варты Мяне. І хто любіць сына ці дачку больш за Мяне, той не варты Мяне. І хто не бярэ свайго слупа пакуты і не ідзе за Мной, той не варты Мяне. Хто знойдзе сваю душу, той згубіць яе, а хто згубіць сваю душу дзеля Мяне, той знойдзе яе». (Мацвея 10:34-39)

Чаму Мае дзеці так часта акцэнтуюць толькі тыя месцы Пісання, якія, здаецца, кажуць, што Мая ласка для ўсіх? Чаму вы выбіраеце ігнараваць рэальнасць, што Мой слуп пакуты — гэта лінія на пяску паміж тымі, хто Мой, і тымі, хто не варты Мяне? Чаму вы настойваеце на тым, каб навязваць сваё жаданне іншым замест Маёй волі для іх? Хіба не патрабуецца страта тваёй душы, каб знайсці жыццё, якое Я маю для цябе?

Чаму вы працягваеце разважаць і спадзявацца, што Я калі-небудзь зраблю нешта іншае, чым тое, што Я сказаў, што зраблю? Ці змяню Я Свае ўласныя словы (Малахія 3:6); ці ёсць у Мяне двядушнасць у нейкім сэнсе (Лікі 23:19)? Той, каго Я называю вартым, ёсць варты; а той, каго Я называю ганебным, ёсць ганебны! Дык што тады з тым, хто не бярэ свайго слупа пакуты і не губляе сваю ўласную душу дзеля Мяне?

Бачыш, дзіця Маё, Я не турбуюся, як ты, каб усе людзі былі ў міры з Мной. Я застаюся ў міры незалежна ад таго, што думаюць іншыя. Аднак Я мушу настойваць, каб ты перастаў абмяжоўваць Мае Словы толькі тымі, якія прымушаюць цябе адчуваць сябе добра, тымі, якія акуратна ўпісваюцца ў тваю зону камфорту.

Гэта сума Майго слова — ісціна, улюбёны (Ян 17:17). Мой мір Я пакідаю Маім дзецям (Ян 14:27); Мой меч Я захоўваю для Маіх супраціўнікаў (Псальма 37:14-15).

Я не буду цярпець надзьмутую душу,
Якая папраўляе Маё святое Слова.
Дадаць да яго ці адняць (Другазаконне 12:32) —
Гэта вяршыня абсурду.

Вашы кубкі, і бранзалеты, і наклейкі на бамперы,
Масам вы прадаеце Мяне.
Аднак ніхто не прыходзіць, калі Я не паклічу (Ян 6:44),
Бо толькі для іх было дрэва.

Правіла на правіла і лінія на лінію (Ісая 28:13),
Мае вершы ніколі не хлусяць.
Калі б Я меў на ўвазе, каб «усе» былі збаўлены,
Тады як некаторыя маглі б адрачыся (Ян 18:9)?

Я не буду апраўдваць твой ультыматум,
Што Маё Слова павінна пасаваць твайму стылю.
Калі ты Мая авечка, ты пачуеш Мой голас,
А тое, што чуюць усе іншыя, — брыдота (1-е да Карынфянаў 1:18).

Я ведаю, гэта здаецца жорсткім,
Як гэта можа быць?
Але ты — авечка, якую Я адкупіў,
Дык пакінь ваўкоў Мне.