Кожная жанчына каля крыніцы

Яна ажыўляе яшчэ адну рысу Евы, якая ўвасабляе тугу ў кожнай жанчыне. Народжаная ў Самарыі (корань якога азначае вартаваць, захоўваць, ахоўваць; ахоўваць ці давяраць чалавечаму розуму); маючая звычку набіраць ваду з калодзежа Якава (залежнасць ад зямнога існавання ці забяспечання); і ўсё ж шукаючая свайго сапраўднага мужа. Яна ўвасабляе глыбокую тугу ў кожнай жаночай душы: «Я ведаю, што прыйдзе Месія, і калі Ён прыйдзе, Ён раскажа нам усё». (Яна 4:25)

Яна прагне ўнутранай завершанасці, спакою ў душы. Яна мае надзею, што аднойчы жаданні ўнутры больш не будуць патрабаваць насычэння тым, што адчувальнае, тым, што задавальняе фізічныя пачуцці.

«Бо ў цябе было пяць мужоў, а той, каго ты цяпер маеш, не муж табе». (Яна 4:18) Яе пяць мужоў — гэта яе першасныя спробы задаволіць сваю смагу, напоўніць сябе тым, што прапаноўвае свет (космас). Дотык, смак, гук, зрок і пах, усе пяць (мужоў) — гэта пачуццёвыя сувязі з зямнымі забеспячэннямі. Яны даюць уваход і водгук, але толькі як цені нябеснага (Да Габрэяў 8:5).

Яна шукае таго, хто раскажа ёй усё; яна шукае тое, што сапраўднае, а не бязважкую пару (Якава 4:14). Так, яна ўжо мела зносіны з яшчэ адным падманшчыкам, але на гэты раз яна не звязала сябе шлюбам; яна не прысвяцілася і таму адкрыта для пошуку Таго Адзінага. Калі яна знойдзе Яго, яна будзе сапраўды напоўненая: «Пайдзіце, паглядзіце на Чалавека, Які расказаў мне ўсё, што я ні рабіла: ці ня Ён Месія?» (Яна 4:29)

«У той дзень сем жанчын возьмуцца за аднаго мужчыну, кажучы: «Мы будзем есці свой уласны хлеб [трымаць Святы] і апранацца ва ўласнае адзенне [забяспечым сабе святое ўбранне]. Толькі няхай нас называюць тваім імем, каб зняць з нас сорам [за тое, што мы незамужнія]». (Ісая 4:1)

Так, яна незамужняя, бо разумее, што больш не будзе задаволена падробкай. Яна тужыць па Жывой Вадзе, каб быць спалучанай шлюбам з Ім.

Yahshua адказаў і сказаў ёй: «Кожны, хто п'е гэтую ваду, зноў захоча піць, а хто п'е ваду, якую Я дам яму, той ня будзе прагнуць вавек. Але вада, якую Я дам яму, стане ў ім крыніцаю вады, якая цячэ ў жыццё вечнае». Жанчына сказала Яму: «Спадару, дай мне гэтую ваду, каб я не хацела піць і не хадзіла сюды набіраць». (Яна 4:13-15)

Яна больш не жадае быць насычанай тым, што прапаноўвае крыніца [свет]. Яна таксама тужыць па мужчыне, які мог бы прадстаўляць гэтую Жывую Ваду на зямлі. Яна кожная жанчына, і кожная жанчына тужыць убачыць Месію ў вас, мужчыны.

Але жанчына, табе трэба будзе зазірнуць па-за плоць. Загад мужчынам: «Мужы, любіце жонак сваіх, як Месія любіў». «Як?» — пытаешся ты. «Ён аддаў Сваё жыццё за яе». (Да Эфесянаў 5:25) Яна будзе працягваць шукаць, пакуль не знойдзе яго. «Той, з кім я цяпер, — НЕ мой муж; пайдзіце, паглядзіце на мужчыну, які магчыма ім будзе!»

Каб знайсці Яго, Жывую Ваду, і мужчына, і жанчына павінны аддаць патрэбу быць насычанымі пачуццёвымі жаданнямі (пяццю пачуццямі). Хто п'е тую ваду, зноў захоча піць.

У кожным з нас ёсць тая жанчына каля крыніцы. «Прыйдзі і паглядзі на Чалавека». Ведай, што толькі ў Ім адказ на кожнае пытанне, споўненне кожнай тугі. Каб знайсці Яго, глядзі ўнутры адзін аднаго, а не адзін на аднаго. Хто п'е ваду, знойдзеную там, ня будзе прагнуць вавек.

Ласка і мір хай памножацца вам у пазнанні Усемагутнага і Yahshua, нашага Гаспадара, бо Яго боская сіла дараваная нам усё, што патрэбна для жыцця і святой пабожнасці, праз пазнанне Таго, Хто паклікаў нас славаю і дабрачыннасцю, праз якія дадзены нам вялікія і каштоўныя абяцанні, каб праз іх вы сталіся супольнікамі святой прыроды, уцёкшы ад тлення, якое ёсць у свеце празь пажадлівасць [пачуццёвыя жаданні]. (2-е Пятра 1:2-4)