Будзь цалкам святы

«Тады цар Давід сказаў усяму сходу: сын мой Саламон, якога адзінага абраў Yahweh, яшчэ малады і недасведчаны, а справа вялікая, бо велічны храм не для чалавека, а для Yahweh, нашага Усемагутнага» (1-я Летапіс 29:1).

Цар [уладарная якасць] Давід [любоў і хвала Yahweh] сказаў усяму сходу [думкам, сабраным у свядомасці збору]: сын мой [думкі, якія працягваюцца] Саламон [мір і цэласнасць у свядомасці], якога адзінага [нічога, апроч міру і цэласнасці] Yahweh абраў [вызначыў як будаўніка Свайго Храма], яшчэ малады [наіўны, не цалкам дасканалы] і недасведчаны [неабвыпрабаваны], а справа вялікая [пераўтварэнне з царства цемры ў Царства Yahweh унутры], бо храм [духоўны дом, жытло рэальнасці Царства] не для чалавека [падзенага эга, свайго-я, злачынных думак], а для Yahweh, нашага Усемагутнага [дасканаласці].

Дазвольце нам перафразаваць. Любоў і пакланенне вышэйшыя за ўсё і, урэшце, авалодаюць усімі тваімі думкамі. Непазбежнасць таго, што гэта здарыцца, будзе захоўвацца, пакуль нічога, акрамя міру і цэласнасці, не запоўніць тваю істоту. Хоць ты яшчэ не выяўляеш гэтыя дасканалыя якасці, гэта пэўна, бо Yahweh абраў цябе для такой спадчыны.

Замена свецкага мыслення мысленнем Царства — гэта грандыёзная праца, якая патрабуе многа навучання. Але ўрэшце ўсё будзе так, быццам Царства заўсёды было ўнутры цябе. Ты павінен быць вельмі асцярожны, каб выкараніць усё, што прадстаўляе адсутнасць духоўнай цэласнасці; гэта грандыёзная праца, якую трэба зрабіць.

Цалкам святы розум — гэта той, што старанна і скрупулёзна трымае Законы Yahweh [назірае за ладам Яго розуму]. Гэта і ёсць духоўны храм: невыкупленыя думкі чалавека, поўнасцю і назаўсёды заменены розумам Yahweh.

Толькі Yahweh можа пабудаваць Свой Дом у табе. І Ён робіць гэта, абсталёўваючы цябе. Ён выкарыстоўвае Свой Дух (сілу), Свайго Сына (збаўленне розуму) і Свае Законы (настаўленні; узоры; аснову), каб пабудаваць Свой Дом, духоўны храм у табе.

Гэта найвялікшы гонар, дараваны чалавеку: Yahweh дазваляе чалавеку ўдзельнічаць разам з Ім у пабудове духоўнага храма, у дасягненні духоўнай дасканаласці. І, робячы гэта, Ён ратуе цябе ад адзінага, што магло б знішчыць цябе назаўсёды: ад цябе самога.