Асуджаны

Урэшце гэта прыносіць найчысцейшую радасць, калі ты цалкам гэта адпускаеш. Адпускаеш што? Усё, што падтрымлівае тваю веру ў тое, што ў табе ёсць хоць нейкае дабро. І на гэтым вузкім шляху, дзе ты сустракаешся тварам да твару з праўдай, ты сутыкнешся з атрэзвяючай парадыгмай: «Калі б цябе пакінулі на самога сябе, ты быў бы асуджаны».

Найпаўнейшае ўсведамленне таго, што прапануе збаўленне (працяглы працэс збаўлення твайго розуму), непасрэдна звязана з тваім прызнаннем таго, ад чаго ты збаўлены. «Такім чалавекам буду хваліцца, а сабою хваліцца не буду, хіба толькі маімі немачамі» (2-е да Карынфянаў 12:5). Хваліся Ім, бо слабасць — гэта найлепшае, чым ты можаш хваліцца. Найлепшае, з чым ты можаш прыйсці, вось гэта: «Гора мне!» — усклікнуў я. «Я загінуў! Бо я чалавек з нячыстымі вуснамі, і жыву сярод народа з нячыстымі вуснамі, а вочы мае бачылі Цара, Yahweh Усемагутнага» (Ісая 6:5).

І калі ты пакорны, ты будзеш памятаць, наколькі глыбока злачынным было б кожнае абліча тваёй свядомасці без Духа Yahweh. Любое ўзыходжанне з ямы, у якой ты быў, адбываецца толькі дзякуючы Яго ласцы. Бо ласкаю вы збаўлены праз веру, і гэта не ад вас, гэта дар Yahweh (Да Эфесянаў 2:8).

Колькі з вас былі выкуплены з магілы Яго ласкай і пачалі верыць у бязглуздую ідэю, што нейкім чынам вы сталі «добрымі» дзякуючы гэтаму. Няўжо вы такія неразумныя? Пачаўшы Духам, вы цяпер спрабуеце скончыць плоццю? Няўжо вы столькі перажылі дарэмна — калі гэта сапраўды было дарэмна? (Да Галятаў 3:3-4) Ты стаў асуджальны, ганарлівы, самаправедны, самаўпэўнены, а не жалобны, адчайны, пакорны і цвярозы?

Наблізьцеся да Усемагутнага, і Ён наблізіцца да вас. Умыйце рукі, грэшнікі, і ачысце сэрцы, двудушныя (Якава 4:8). Магчыма, ты быў бы дастаткова смелы, каб спытаць Yahweh: «Наколькі я злачынны без Цябе?»

Калі ты атрымаеш адкрыццё пра неабсяжнасць злачыннасці твайго асабістага жадання «сваё-я», ты таксама будзеш напалоханы альтэрнатывай быць пакінутым на сябе самога. Розум таго, хто гэта ведае, заўсёды жалобны, адчайны, пакорны і цвярозы.

І калі мы носім Яго знак, мы вызнаём, што пачцівы страх перад нашай доляй без Яго будзе трымаць нашы вочы утаропленымі на Yahshua, аўтара і завяршальніка нашай веры (Да Габрэяў 12:2). «Я даведаўся, што ўсё, што творыць Yahweh, будзе вечным: нічога нельга да гэтага дадаць і нічога ад гэтага адняць. Yahweh дзейнічае, каб людзі баяліся Яго. Тое, што было, тое ёсць цяпер, і тое, што будзе, ужо было, і Yahweh патрабуе справаздачы за мінулае» (Эклезіяст 3:14-15).