Незагаворанае (Чатыры)

Асабістая мудрасць (разуменне, адкрыццё) канкрэтна для цябе: Проста наверсе мудрасць гучна кліча, яна ўзвышае свой голас на плошчы; на вяршыні сцяны яна ўсклікае, каля брамы горада яна вымаўляе сваю прамову: «Як доўга вы, прасталюдзіны, будзеце любіць свае прасталюдскія шляхі? Як доўга насмешнікі будуць цешыцца насмешкамі, а дурні ненавідзець спазнанне? Пакайцеся ад Майго дакору! Тады Я вылью на вас Мае думкі [розум Месіі], Я адкрыю вам Мае вучэнні». (Выслоўі 1:20-23)

Вось наступны крок ва ўзоры атрымання адкрыцця пра тваё пакліканне. Ты павінен прыняць і прымяніць мудрасць. Мудрасць вывучаецца, зарабляецца і распазнаецца.

Мудрасць вывучаецца з самога слова. «Здабывай мудрасць, здабывай разуменне; не забывай Маіх слоў і не адвяртайся ад іх». (Выслоўі 4:5) Прымяняй слова ад Быцця да Адкрыцця непасрэдна да ўсіх абставінаў. Пастаянна шукай розум і шляхі Самога Творцы.

Мудрасць зарабляецца праз паслухмяны лад жыцця. «Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце сваё жыццё — не як бязглузды, а як мудрыя, выкарыстоўваючы кожную магчымасць, бо дні ліхія». (Да Эфесянаў 5:15-16) Саламон паказаў сваю любоў да Yahweh, ідучы паводле настаўленняў, дадзеных яму бацькам Давідам (1-я Царстваў 3:3). Паслухмянасць у прыродным вядзе да звышнатуральнага. Паслухмянасць спачатку да элементарных рэчаў адкрывае дзверы да больш важкіх спраў Ягонай мэты, а потым да ўнутранага ведання Ягонага плана для твайго жыцця. Гэтае ўнутранае веданне становіцца компасам для ўсяго, што ты можаш паспрабаваць зрабіць.

Зірні на прыгажосць узору ў 1-м да Карынфянаў 2: 1. Спачатку элементарныя рэчы: «І так было са мной, браты і сёстры. Калі я прыйшоў да вас, я прыйшоў не з красамоўствам ці чалавечай мудрасцю, абвяшчаючы вам сведчанне пра Усемагутнага. Бо я вырашыў не ведаць нічога, будучы з вамі, акрамя Yahshua Месіі, ды і Яго прыбітага да слупа. Я прыйшоў да вас у слабасці, з вялікім страхам і трымценнем. Маё пасланне і маё прапаведаванне былі не ў мудрых і пераканальных словах, а ў дэманстрацыі сілы Духа, каб вашая вера НЕ АПІРАЛАСЯ НА ЧАЛАВЕЧУЮ МУДРАСЦЬ, а на сілу Усемагутнага». (1-е да Карынфянаў 2:1-5) 2. Потым больш важкія справы: «Мы, аднак, гаворым пасланне мудрасці сярод дасканалых, але не мудрасць гэтага веку ці правіцеляў гэтага веку, якія ідуць да нічога. Не, мы абвяшчаем мудрасць Усемагутнага, таямніцу, якая была схаваная і якую Усемагутны прызначыў для нашай славы яшчэ да пачатку часу. Ніхто з правіцеляў гэтага веку не зразумеў яе, бо калі б яны зразумелі, яны не прыбілі б да слупа Гаспадара славы. Аднак, як напісана: «Тое, чаго не бачыла вока, чаго не чула вуха, і чаго не спазнаў чалавечы розум — рэчы, якія Усемагутны падрыхтаваў для тых, хто ЛЮБІЦЬ ЯГО» [Калі ты любіш Яго, трымай Ягоныя запаведзі. — Ян 14:15] — вось што Усемагутны адкрыў нам праз Свой Дух. Дух дазнаецца пра ўсё, нават пра глыбіні Усемагутнага». (1-е да Карынфянаў 2:6-10) 3. І нарэшце ўнутранае веданне: «Бо хто ведае думкі чалавека, апроч уласнага духа ў ім самім? Гэтак жа ніхто не ведае думак Усемагутнага, апроч Духа Усемагутнага. Мы ж атрымалі не дух свету, а Дух, які ад Усемагутнага, каб мы МАГЛІ ЗРАЗУМЕЦЬ ТОЕ, ШТО УСЕМАГУТНЫ ВОЛЬНА НАМ ДАЎ. Гэта тое, што мы гаворым, не словамі, навучанымі чалавечай мудрасцю, а словамі, навучанымі Духам, тлумачачы духоўныя рэаліі словамі, навучанымі Духам. Чалавек без Духа не прымае рэчаў, якія ідуць ад Духа Усемагутнага, а лічыць іх глупствам, і не можа іх зразумець, бо яны распазнаюцца толькі праз Дух. Чалавек з Духам мае меркаванні пра ўсё, але сам не падлягае звычайнаму чалавечаму меркаванню, бо «Хто спазнаў розум Yahweh, каб настаўляць Яго?» АЛЕ ЎМЫ МАЕМ РОЗУМ МЕСІІ!» (1-е да Карынфянаў 2:11-16)

Пачатак мудрасці — гэта вось што: здабывай мудрасць. Хоць бы гэта каштавала ўсяго, што ты маеш, здабывай разуменне. (Выслоўі 4:7) Вывучай слова Усявышняга; адхіляй чалавечую мудрасць; любі Yahweh і слухайся Ягоных запаведзяў, разумей тое, што Усемагутны вольна табе даў; і апранайся ў розум Месіі. Тады ты зможаш распазнаваць голас свайго Творцы.

Мудрасць распазнаецца для канкрэтных часоў і прычын. «Дык дай слузе Твайму [Саламону] сэрца, здольнае распазнаваць, каб кіраваць Тваім народам і адрозніваць правільнае ад няправільнага. Бо хто здольны кіраваць гэтым вялікім народам Тваім?» (1-я Царстваў 3:9) Мудрасць унікальная для кожнага чалавека і кожнай сітуацыі; і разуменне яе матываў — яшчэ адзін ключавы прынцып. «Усе цары зямлі шукалі аўдыенцыі ў Саламона, каб пачуць мудрасць, якую Усемагутны ўклаў у ягонае сэрца (розум)». (2-я Летапіс 9:23) Прачытай пра мудрае распазнанне Саламона, калі ён загадвае разрэзаць дзіця напалам, у 1-й Царстваў 3:16-28. Табе таксама дадзена такая мудрасць ва ўсіх абставінах, калі ты гатовы вывучаць, зарабляць і распазнаваць.

Мудрасць адмаўляецца ад усялякага асабістага жадання і аддае перавагу большаму дабру для іншага. Мудрасць памірае на слупе, будучы цалкам невінаватай, і даруе тых, хто яе забівае. Крык сэрца мудрасці так добра адгукаецца ў словах Альфрэда, лорда Тэнісана ў «Атацы лёгкай брыгады», 25 кастрычніка 1854 года:

Не іхняя справа адказваць,
Не іхняя справа пытацца чаму,
Іхняя справа толькі рабіць і памерці,
У даліну Смерці
Ехалі шэсцьсот.