Назойлівыя людзі

Назойлівы: настойлівы ва ўладзе раздражняльна пануючым спосабам, асабліва ў дробных ці нязначных пытаннях; назойліва запалены ў прапанове дапамогі ці парады; умешвальны; самазадаволены; самаўпэўнены; уладны; празмерна руплівы; упарты ў сваіх поглядах; назойлівы; уладарлівы

Ты ведаеш такіх людзей, тых, у каго моцная патрэба быць правым, а не прыносіць карысць сваім слухачам, ці, лепш сказаць, «мэтам». Яны скажуць, што іх рупнасць — усё пра «распаўсюджванне праўды». Але факт у тым, што іх «моцная патрэба» карэніцца ў няўпэўненасці і адчуванні нявартасці, а не ў праўдзе. Такіх людзей шмат. Гэта можа быць нават ты. Ёсць пераўтварэнне, якое чакае тых, хто дастаткова адкрыты, каб зірнуць у люстэрка, тых, хто гатовы туды пайсці.

Як можна адрозніць носьбіта праўды ад таго, хто спрабуе кампенсаваць пачуцці няўпэўненасці і нявартасці? Гэта проста: спачатку шукай спакой. Праўда заўсёды суправаджаецца спакоем. Іншымі словамі, калі хтосьці благаслаўлёны глыбокім разуменнем Царства Yahweh, тады радасць, лагоднасць, спакой, самавалоданне і мір, які пераўзыходзіць разуменне, будуць пераважаць у яго сэрцы [розуме] (Да Філіпянаў 4:4-7).

У гэтым спакойным стане той, хто аберагае праўду, прызнае, што ён не больш чым земляроб, які сее насенне. Ён прызнае, што ён садзіць, а Усемагутны дае ўзрост. (1-е да Карынфянаў 3:6) Рэакцыя «глебы» ад яго не залежыць. Месія быў укрыжаваны за насенне, якое Ён пасадзіў; так, вельмі часта праўда і адкіданне ідуць рука ў руку!

І ўсё ж, праўда ніколі не суправаджаецца ўладарным духам, які настойвае на сваім. Памятай, любоў не шукае свайго (1-е да Карынфянаў 13:5). Так, любоў таксама заўсёды прысутнічае разам з праўдай. Носьбіт праўды ўсё роўна любіць, нават калі адкіданне і варожасць прыходзяць як водгук на абвяшчэнне рэальнасці Yahweh. Як бы праўда адказала на такі напад? «Ойча, даруй ім. Яны не ведаюць, што робяць». (Лукі 23:34)

Што да каранёў няўпэўненасці і адчування нявартасці, яны паступова растворацца з часам, калі настойлівасць саступае месца пакорлівасці, а атаясамленне са «старым чалавекам» саступае месца «новаму стварэнню ў Месіі» (2-е да Карынфянаў 5:17; Да Рымлянаў 6:6; Да Эфесянаў 4:22-24). Пакорлівасць — гэта яшчэ адна рыса, якая заўсёды прысутнічае разам з праўдай. Калі ты становішся пакорлівым, Yahweh узвышаецца. Яму трэба ўзрастаць, а табе — змяншацца. (Яна 3:30) Калі ты становішся меншым, Yahweh становіцца большым у табе. Пакарыцеся перад Настаўнікам, і Ён узвысіць вас. (Якава 4:10).

Калі ты прымаеш, што меншае — большае, гэтае пераўтварэнне вылечыць тваё жаданне стаць усім для ўсіх. Ты станеш спакойным, ціхім і задаволеным быць самім сабой. Адкуль мы гэта ведаем? Мы дазволім табе здагадацца. Спакой, нязменная любоў і пакорлівасць — усе гэта неад'емныя рысы праўды Yahweh; яны нясуць Яго подпіс. Але ніводная з іх не мае месца ў «евангеллі» назойлівых людзей.