Але я не ведаў

Калі ўвесь ізраільскі народ зграшыць ненаўмысна і зробіць забароненае паводле якой-небудзь з запаведзяў Yahweh, хоць супольнасць і не ведае пра гэта, калі яны ўсвядомяць сваю віну і грэх, які яны ўчынілі, стане вядомы, супольнасць павінна… (Лявіт 4:13-14)

Калі яны ўсвядомяць сваю віну? Ці былі яны вінаватыя, пакуль яшчэ не ведалі, што зграшылі? Адказ відавочны, і ачышчэнне патрабавалася; «супольнасць павінна…». Так, нават за свае ненаўмысныя грахі, пра якія яны не ведалі, ім трэба было прынесці ахвяру.

Для цябе, чые грахі выкуплены крывёю Ягняці, як ты рэагуеш? Ці абараняеш ты свае ўчынкі? «Калі я не ведаў, як мяне можна пакараць за гэта?» Ці ты каешся?

Сталыя ведаюць правільны адказ. «Таму ты не маеш апраўдання, о чалавек…» (Да Рымлянаў 2:1) Гэта тыя, хто пагаджаецца і кажа: «Ніякі грэх не прымальны, нават у маёй уласнай няведанні». Яны хутчэй запытаюць у сябе, чым будуць адхіляць адказнасць. «„Чаму я не ведаў?“, а не „Гэта не мая віна“».

Тут крыецца вялікая частка праблемы, глыбока ўкаранёнай у Целе Месіі. Чаму мы не ведаем і што з гэтым можна зрабіць? Пакорлівыя словы Паўла могуць утрымліваць ключ да адказу, які мы шукаем. «Браты, я не лічу, што ўжо дасягнуў; але адно раблю: забываючы тое, што ззаду, і імкнучыся да таго, што наперадзе, я імкнуся да мэты дзеля ўзнагароды вышэйшага пакліку Усемагутнага ў Месіі Yahshua. Дык вось, усе мы, хто дасканалы, будзем так думаць; і калі ў чым-небудзь вы думаеце інакш, Усемагутны адкрые вам і гэта». (Да Філіпянаў 3:13-15)

Калі ты спыняешся на «я не лічу, што ўжо дасягнуў…», тады ты будзеш карыстацца гэтым апраўданнем бясконца. На жаль, гэта няведанне стала прымальнай заразай унутры Цела. Лекі — гэта пакорліва прызнаць, дзе ты знаходзішся, і «імкнуцца да мэты дзеля ўзнагароды вышэйшага пакліку».

Сталасць, неабходная, каб імкнуцца да гэтага высокага пакліку, — ты думаеш, што яна выключная, ці гэта выбар? Ці гатовы ты ціха пасядзець і дазволіць Духу адкрыць, як твой падыход да граху адказвае на гэтае пытанне?

Слова кажа «Імкніся наперад», таму падаецца, што гэта прадугледжвае пэўную асабістую адказнасць і намаганні. Ты можаш пагадзіцца з тым, «усе, хто дасканалы, будуць так думаць»; або можаш спрачацца: «калі ў чым-небудзь ты думаеш інакш, Усемагутны адкрые табе і гэта». Але будзь папярэджаны: адкрыццё не будзе прыемным!

У рэшце рэшт, сталасць прыносіць спакой і развязку. Калі ты шчыры з сабой, ты прызнаеш, што нават калі ты не ведаў, ты ўсё роўна адказны за свае ўчынкі. Сталыя перастаюць марна пытаць у Yahweh. Такое мысленне сталых: калі Yahweh кажа, што нявіннае незнанне ўсё роўна вінавата, значыць, яно вінавата.

Калі гэта пра цябе, застаюцца толькі пытанні: «Ці пакаешся ты, і што ты зробіш, каб не рабіць гэтага зноў?» Не будзь тым «пустым чалавекам», які пацерпіць рэзкі дакор.

Усё, што табе трэба ведаць, даступна, калі ты будзеш імкнуцца наперад. «Ён» унутры цябе гарантуе гэта. Для тых, хто каецца і бярэ на сябе адказнасць, кроў Ягняці ўзяла на сябе ўсю віну і грэх; гора чалавеку, які застаецца ў сваёй віне. Калі мы наўмысна працягваем грашыць пасля таго, як атрымалі веданне праўды, ахвяры за грахі больш няма, а толькі жахлівае чаканне суда і палкага агню, які пажэрне ворагаў Усемагутнага. (Да Габрэяў 10:26-27)