Свецкая мудрасць

Ты чуў, як гэта кажуць па-рознаму: «Найперш за ўсё: будзь верны самому сабе». І што маецца на ўвазе пад гэтай свецкай мудрасцю? Ці азначае гэта, што калі нешта «адчуваецца» правільным, дык гэта правільна? І што робіць нешта правільным альбо, наадварот, няправільным? Ці гэта пытанне «самога сябе»? Ці гэта робіць так Усемагутны?

Гэтыя словы мудрасці належаць Палонію з «Гамлета», акт 1, сцэна 3. І, вядома, Палоні — усяго толькі выдуманы голас Шэкспіра, чалавека. Вось яшчэ некалькі «слоў мудрасці» з той жа сцэны. Калі яны мудрыя, што робіць іх такімі?

· Не давай мовы сваім думкам…
· Але не прытупляй далонь забаваю…
· Дай кожнаму сваё вуха, але мала каму свой голас…
· Прымай меркаванне кожнага, але прытрымвай свой суд…
· Бо адзенне часта абвяшчае чалавека…
· Не будзь ні пазычальнікам, ні пазычаючым…
· Бо пазыка часта губляе і сябе, і сябра…

Цяпер улічы, што Yahweh абвясціў, што нявыкупленае сэрца чалавека (цэнтр розуму) «падступнае і зманлівае больш за ўсё». (Ераемія 17:9) Тады падумай, што менавіта тая самая рэч, якая супрацьстаіць паслухмянасці загадам Yahweh, ёсць «Будзь верны самому сабе». Ці можаш ты давяраць самому сабе, Шэкспіру, ці якому-небудзь чалавеку? Ці не было б лепш ведаць, што гаворыць Настаўнік? «Калі вы любіце Мяне, захоўвайце Мае запаведзі». (Ян 14:15) Мае запаведзі! Пракляты чалавек, які давярае чалавеку; дабраславёны чалавек, які давярае Yahweh. (Ераемія 17:5, 7)

Як ты «адчуваеш» гэта? Гэта чорнае і белае, ці не так? Давярай Yahweh і захоўвай Яго запаведзі. Гэта не дзеянні, заснаваныя на пачуццях альбо чалавечай мудрасці, а тыя, якія заснаваныя на нязменнай праўдзе.

«Будзь верны самому сабе?» Магчыма, ты мог бы разгледзець магчымасць сказаць уголас наступнае, зрабіўшы заяву, якая назаўсёды ўтрымае цябе ад даверу «самому сабе»: «„Я“, я павінен табе сказаць, што я ня магу давяраць табе. Мой Усемагутны Айцец шматкроць казаў мне, праз Сваё слова, што ты цікавішся толькі сваім уласным асабістым жаданнем (воляй). І што ты ніколі не будзеш адпавядаць Святому стандарту, „бо плоцкі розум варожы Усемагутнаму; бо ён не падпарадкуецца закону Усемагутнага, ды і ня можа“ (Да Рымлянаў 8:7). „Я“, ты павінна змяншацца, каб Дух Yahweh, праз жыццё Яго Сына, мог узрастаць ува мне (Ян 3:30). Бывай, „маё я“; табе тут больш ня рады!»

Не лічы гэта дурным, улюбёны. Так выглядае вельмі магутны крок да Святла і пакіданне ўсяго, што можа прапанаваць свет.

І вось апошняя думка для роздуму: любыя «словы мудрасці» ад Палонія, якія праўдзівыя, праўдзівыя толькі таму, што яны адлюстроўваюць Слова Yahweh. Чалавек, аддзелены ад Усемагутнага, не мае мудрасці, каб прапанаваць чалавецтву. «Пракляты…! Дабраславёны…!» Гэта так проста!