Смерць праведнага

Балаам разумеў, што нават калі для ўдзелу ў абяцаннях Ізраіля патрабуецца смерць, гэта спадчына, вартая жадання.

«Хто злічыць нашчадкаў Якава, шматлікіх, як пыл?
Хто злічыць хоць чацвёртую частку народу Ізраіля?
Няхай памру я смерцю праведных, і няхай канец мой будзе, як іхні». (Лікі 23:10)

Балаам разумеў, што абраныя стаць спадкаемцамі імя «Ізраіль» атрымліваюць нешта большае за зямлю; ён бачыў вечнае.

Не праз закон Абрагам і яго нашчадкі атрымалі абяцанне, што ён будзе спадкаемцам свету, а праз праведнасць, якая ад веры. (Да Рымлянаў 4:13) Бо не ўсе тыя, што паходзяць ад Ізраіля, ёсць Ізраіль. Дзеці плоці — не дзеці Усемагутнага; а дзеці абяцання лічацца за насенне. (Да Рымлянаў 9:6, 8)

Хто такія дзеці абяцання; хто ж такі Ізраіль? Ізраіль: той, хто перамагае альбо адольвае разам з Усемагутным. Якая спадчына! Балаам бачыў вачыма прарочымі, а не толькі прыроднымі. Не толькі зямная абарона натхняла яго; гэта было абяцанне іх вечнай спадчыны.

Так, у прароцтве Балаам бачыў спадчыну тых, хто будзе хадзіць з Yahweh праз праліта кроў (жыццёвую сілу) Yahshua. І ён заявіў, што ахвотна памёр бы за гэта. «Няхай памру я смерцю праведных, і няхай канец мой будзе, як іхні». Ці можаш ты ўявіць гэта? Гэта было так, нібы ён мог бы сказаць: «Бо [я] памёр, і [маё] жыццё цяпер схавана з Месіем у Усемагутным». (Да Каласянаў 3:3)

Ізраіль быў народам ахаваным і надпрыродна кіраваным, які меў лёс, варты зайздрасці. Яны былі дабраславёны, уваходзячы, і дабраславёны, выходзячы (Другазаконне 28:6). Балаам заявіў: «Вось народ, які жыве асобна і не залічваецца сярод народаў». (Лікі 23:9) Так, яны — народ, узнесены так высока, што іх нельга залічваць сярод язычнікаў. [Яны] — абраны род, царскае святарства, святы народ, асаблівая ўласнасць Усемагутнага, каб [яны] абвяшчалі хвалу Таго, хто паклікаў [іх] з цемры ў Свой дзівосны святло. (1-е Пятра 2:9) І «яны» азначае «ты!»

Ці ўзрушанае тваё сэрца, як у Балаама? Ці ты гэтак жа захоплены сваёй спадчынай, як Балаам жадаў яе? Ці ходзіш ты ў поўнай удзячнасці, якая належыць пры такім дзівосным дары, гатовы памерці за яго?

Будзь шчыры; калі ты ведаеш, што ў цябе змяншаецца ўдзячнасць за тое, што было дадзена табе праз праліта кроў Yahshua, магчыма, табе варта прыйсці голым і адкрытым перад Айцом. Магчыма, табе варта пашукаць прабачэння за жыццё, як убогага, калі ў сапраўднасці ў тваіх жылах (шляхах думкі) цячэ царская (святая) кроў (жыццёвая сіла). Або, магчыма, ты рызыкуеш страціць сваю атрыманую ў спадчыну самасвядомасць, бо ты, як Балаам, толькі заяўляеш гатоўнасць памерці за яе, але супраціўляешся сапраўднай смерці, неабходнай, каб яе атрымаць.

Словы Балаама і сапраўдны намер яго сэрца ніколі не зліліся ў адно, і гэта было праклёнам для яго (Другазаконне 23:5, Юды 1:11, Адкрыццё 2:14). Шлях да багацця пачынаецца ў розуме. Знайдзі сёння час, каб паразважаць пра сваю спадчыну. Ты мусіш спачатку паверыць, што ты царскага роду, каб стаць царскага роду.

А царскі род азначае ўладу; Yahweh патрабуе шмат ад Сваіх уладароў. Ад кожнага, каму дадзена шмат, шмат і спатрабуецца; і ад таго, каму даверана шмат, яшчэ больш спытаюцца. (Лукі 12:48) Уладары таксама павінны разумець, што яны пакліканыя пакланяцца ў далінах гэтак жа, як і на вяршынях гор.

Прымі сваю спадчыну і, як Саламон, малісь: «Дай мне мудрасць і веданне, каб я мог кіраваць гэтым народам, бо хто здольны кіраваць гэтым вялікім народам Тваім?» (2-я Летапіс 1:10) Тады вазьмі сваю законную частку і радуйся ёй. Радуйся, я кажу, радуйся!