Плоцкія думкі

О, дзеткі Мае, ці не казаў Я вам, што вы Адно са Мной і з Маім Сынам? (Ян 17:21) Калі гэта праўда, ці можаш ты чагосьці бракаваць? Рэальнасць у тым, што ты можаш адчуваць нястачу толькі калі і Мне магчыма адчуваць нястачу. Ці магчыма гэта? Ці ёсць нешта звыш Мяне?

Скажы Мне, дзіця, калі ты спадчыннік Майго Царства, як абвешчана: «А калі вы Месіевы, то вы семя Абрагама і спадчыннікі паводле абяцання» (Да Галятаў 3:29), тады чаму твае малітвы бесперастанку просяць у Мяне тое, што ўжо тваё? А, наступны верш можа растлумачыць: «Я ж кажу, што спадчыннік, пакуль ён дзіця [нясталы], нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён гаспадар усяго. (Да Галятаў 4:1)

Падумай пра свае нясталыя малітвы: «Ойча, калі ласка, дапамажы мне»; «Даруй мне, Ойча»; «Пакажы мне шлях, Ойча»; «Дабраславі мяне, Ойча». Ці не казаў Я табе, што Я — твая дапамога ў часы бяды (Псальма 46:1); што Я ўратаваў цябе, калі ты яшчэ грашыў (Да Рымлянаў 5:8); што Мой Сын — Маё прабачэнне (1-е Яна 1:9); што Yahshua — Шлях (Ян 14:6)?

Мае дабраславенні — твае, каб узяць, улюбёны. Ты разумееш Мяне? Ты бесперастанку маліўся аб тым, што ўжо было табе дадзена. Гэта выбар, які ты робіш, і які адмаўляе ад той удасканаленай асобы, якой Я цябе зрабіў.

Так, гэта правільна. Маё Слова абвяшчае, што ў Маім Сыне ты ўжо ўдасканалены. «Прыйдзіце цяпер, і разважым разам, — кажа Yahweh, — Хоць бы грахі вашыя былі, як пунсовае, зробяцца белыя, як снег; хоць бы яны былі чырвоныя, як барвяное, зробяцца, як воўна». (Ісая 1:18)

Сакрэт у тым, каб дагнаць таго, кім Я ўжо дазволіў табе стаць. Калі Мой слуга Давід напісаў: «Дабраслаўлёны той…» і «Ён будзе, як дрэва, пасаджанае каля рэк вады» (Псальма 1:1-3), ён прыходзіў у злучанасць са Мной. Ён уступаў у тое, што Я меў для яго.

Згода з Маім Словам — гэта духоўная перадумова, якая актывуе Маё Слова, робячы яго дакраналай рэальнасцю. Ён паверыў Мне, вымавіў гэтую веру, і тым самым падштурхнуў Мяне даць яму тое, чаго ён прасіў. Ён выбраў верыць Мне, і таму жыў, як магутны, удасканалены чалавек, якім ён і быў. Так, як сабака, ён часам паўтараў свае глупствы (Выслоўі 26:11), аднак заўсёды вяртаўся на шлях. «Дастаткова табе Маёй ласкі, бо Мая сіла ўдасканальваецца ў слабасці». (2-е да Карынфянаў 12:9)

Прымі сваю сапраўдную тоеснасць! Ты ў гэтую самую хвіліну са Мной у дасканаласці. Ад цябе залежыць, ці ты злучышся з гэтай сапраўднай рэальнасцю. Ілюзія — гэта ўсё, што адрозніваецца ад гэтага. Прыбяры ўсе плоцкія думкі. Гэта называецца пакаяннем, улюбёны. Тады, і толькі тады, ты зможаш уступіць у прызначэнне, якое Я стварыў для цябе.