Хлусіць каму?

Калі Я кажу табе, што тваё непадкупленае сэрца бязбожнае і зманлівае найбольш за ўсё (Ераемія 17:9), гэта таму, што Я ведаю твае думкі. «Я той, хто выпрабоўвае ныркі [пачуцці] і сэрцы [розум, намеры]». (Адкрыццё 2:23)

Так, Я стварыў твой мозг і тваю здольнасць развіваць і зямное, і духоўнае ўспрыманне. Аднак яго вялізныя магчымасці могуць працаваць супраць цябе, бо часта ты пераконваеш сябе, што ўсё дрэннае (адкрыццё зласлівасці) у тваім сумленні — гэта пра кагосьці іншага. «Бязбожнае і зманлівае?» Гэта можа ўсё яшчэ адносіцца да цябе, улюбёны, калі ты не ўступіш у сваю паўнату і на сваім шляху не застанешся сумленным адносна сваёй схільнасці жыць з адной нагой у гэтым свеце, а з другой у Маім Царстве. Здольнасць твайго мозгу ўспрымаць Мае глыбокія рэчы (1-е да Карынфянаў 2:10) супернічае толькі з яго здольнасцю рацыяналізаваць беззаконне.

Вось духоўнае раўнанне для роздуму: рацыяналізаваць беззаконне роўна крывадушнасці. Тваё адмаўленне гэтай схільнасці таксама тычыцца тваёй нястачы пакоры. Так, Я ведаю ўсё пра цябе, таму: «Пакарыцеся ў Маіх вачах, і Я вас узвышу». (Якава 4:10)

Крывадушнасць распаўсюджаная, бо ты мроіш пра вечныя рэчы і ўзносіш рукі ў пакланенні, аднак калі ты сумленны з сабой, разважанне пра вечнасць са Мной у будучыні не напаўняе тваю душу сёння перапаўняючай радасцю. Гэта як быццам ты адмовіўся ад цяперашняга, і паклаў усю сваю надзею на тое, чым «можа быць» аднойчы. А потым ты суцяшаеш сваю адсутнасць штодзённай радасці рэлігійнымі службамі.

Як гэта так, што Я — Усемагутны твайго вечнага жыцця, а не Усемагутны твайго штодзённага жыцця? Ці не гаварыў Я табе пра двудушнасць? «Скарыцеся Усемагутнаму. Супраціўляйцеся супраціўніку [плоцкаму ўнутры, які імкнецца «выбіраць», а не слухацца], і ён уцячэ ад вас. Наблізьцеся да Усемагутнага, і Ён наблізіцца да вас. Ачысціце рукі свае, грэшнікі, і ачысціце сэрцы свае, двудушныя!» (Якава 4:7-8)

Я закліканы, каб ты жыў у радасці, спакоі і праведнасці сёння, а не толькі ў вечнасці. Спыні хлусіць сабе; калі ты не можаш знайсці радасць сёння ў веры, як ты так упэўнены, што яна там для тваёй вечнасці? Ці можаш ты кінуць, не дабегшы да канца гонкі, а разлічваць на вечную ўзнагароду?

Што Я кажу табе? Спярша Я папрашу цябе перастаць патрабаваць Маю вечную ўзнагароду сваім штодзённым галашэннем. Гнеў, трывога, страх, горыч, самалюбства і прагнасць; усё гэта мае месца ў тваім штодзённым жыцці, а ты чакаеш і абмяркоўваеш з іншымі цуды жыцця, якое мае прыйсці. Спыні гэта, улюбёны! Спыні, ці Я зраблю гэта за цябе.

Так, Я хачу, каб ты быў сумленны і прызнаў сваю нястачу веры, што Я забяспечу ўсе твае штодзённыя патрэбы (Да Філіпянаў 4:19). Зрабі гэта, перш чым абмяркоўваць Маю вечную славу; сумленнасць гэтага патрабуе!

Гавары са Мной; спыні хлусіць сабе; сустрэнь свае страхі са Мной. Толькі Я магу перамагчы тое, што перашкаджае табе сёння, усё, што трымае цябе ад сённяшніх надзей і радасцяў. Сёння — Мой дзень; радуйся і весяліся ў ім. (Псальма 118:24) Менавіта таму Я папрасіў цябе лічыць свае дні (Псальма 90:12). Прасі ў Мяне, і Я адкрыю табе больш пра вечныя рэчы, але спярша радуйся, пакуль яшчэ завецца «сёння» (Да Габрэяў 3:12-15).