Сумленнасць

Сумленнасць — гэта смеласць адстойваць ідэю, якая зыходзіць з розуму Yahweh. Але, магчыма, ты думаеш: «Хто пазнаў розум Yahweh…?» [адказ] Але мы маем розум Месіі. (1-е да Карынфянаў 2:16)

Вядома, каб пазнаць Яго розум, ты спярша павінен умець чуць Яго ціхі тонкі голас, а гэта не прыходзіць без намагання. Памятай, гэта: «ціхі» [кажучы толькі да супакоенага розуму] «тонкі» [прымушаючы цябе прыкласці намаганне] «голас» [воля Yahweh унутры цябе].

Мець сумленнасць ва ўсім — гэта, насамрэч, проста казаць, што ў цябе розум Yahweh ва ўсіх пытаннях. Гэта прызнанне Яго прынцыпаў, калі яны паўтараюцца зноў і зноў у прыкметных узорах. Як любоў, спакой і радасць, ідэя сумленнасці вызначаецца толькі Стваральнікам гэтага прынцыпу, Стваральнікам усіх загаданых узораў. Калі наш Айцец — дасканаласць, тады сумленнасць — гэта частка ўзору, які вядзе да Яго. Сумленнасць, такім чынам, павінна быць неад'емнай часткай любой ідэі, якая зыходзіць ад розуму Яго створаных.

Ідэя, якая сапраўды зыходзіць ад вечнага «Я Ёсць», уключае кожны асобны прынцып (наказ) у гэтую ідэю. Сумленнасць прасейвае ідэю, як срэбра, якое ачышчаецца сем разоў, толькі каб выявіць любую частку ідэі, якая не адпавядае ўсім прынцыпам Стваральніка, ці, іншымі словамі, Яго розуму. Сумленнасць адкідае ўвесь шлак, а потым цвёрда стаіць, нягледзячы на тое, што паўстае супраць яе.

Сумленнасць разумее, што яна непазбежна сустрэне вялізны супраціў, і таму чакае, што пакутуе; але яна таксама чакае, што выстаіць у гэтай пакуце. У падупалым свеце любы стандарт, які абвяшчае абсалютную сумленнасць, будзе атакаваны з усіх бакоў. Прыродны чалавек не прымае рэчаў Духа Усемагутнага, бо для яго гэта дурасць; і ён не можа іх пазнаць, бо яны пазнаюцца духоўна. (1-е да Карынфянаў 2:14) Няма сумневу, сумленнасць будзе стаяць гэтак жа непахісна, як стаіць яе Стваральнік; і яна натхніць усіх сваіх ворагаў чыніць бязладдзе супраць духоўнай ідэі. Бо плоцкі розум — гэта варожасць супраць Усемагутнага; бо ён не падпарадкоўваецца закону Усемагутнага, ды і не можа. (Да Рымлянаў 8:7)

У той жа час сумленнасць выкрывае любую частку твайго «я», якая яшчэ не выкаранена.

Сумленнасць: смеласць адстойваць (вытрымаць пакуту дзеля) ідэі, якая зыходзіць з розуму Yahweh. Гэта стан цэласнасці і непадзельнасці з Yahweh. Сумленнасць — гэта адзінства, узгодненасць, спалучанасць і супольнасць. «Сумленнасць праведных накіроўвае іх, а крывадушнасць вераломных знішчыць іх». (Выслоўі 11:3)