Змагайся ў гэтым

«…гэты дзень святы для Yahweh. Не смуткуйце, бо радасць Yahweh — гэта ваша сіла». (Нээмія 8:10)

Смутак? Пакланяйся! Горыч? Пакланяйся! Скруха? Пакланяйся!

О, як Я прагну, каб ты вывучыў Мае ўзоры, Мае дасканалыя ўзоры. Як моцна Я хачу, каб ты ўсведамляў, што ўсё, што Я кажу, праўдзіва і што ты можаш паставіць на гэта сваё жыццё. Ты можаш шукаць сваю смерць праз Мае словы, смерць тых рэчаў, якія трымаюць цябе ад пераходу ў Маю падобнасць.

Я зрабіў так, што радасць ува Мне лечыць усе хваробы. Зразумей, што гэтая смерць — ахвяра, гэта ахвяра хвалы. Радуйся, пакланяйся і дзякуй, незалежна ад таго, якім «здаецца» твой фізічны свет. Гэта пацвярджэнне Майго Запавету з табой (Псальмы 50:5). Запавет ахвяры пераменіць свядомасць Маіх дзяцей з плоцкай на духоўную.

Калі Я сказаў табе, што жадаю паслухмянасці, Я меў на ўвазе, што тваё пакланенне было б менавіта гэтым: учынкам (разумовай пазіцыяй) паслухмянасці. Я не хацеў бы гэтага іначай, і ты павінен гэта ведаць, каб не думаць, што Мае ўзоры некалькі спрэчныя. Пакланяйся Мне ў паслухмянасці, і Я дам табе сэрца (розум), каб пакланяцца Мне таксама ў сапраўднай радасці. Паслухмянасць — гэта тое, што праяўляе радасць і мір. Лічы гэта абменам, калі трэба; канчатковы вынік варты гэтага!

Браты мае, лічыце найвялікшай радасцю, калі трапляеце ў розныя выпрабаванні, ведаючы, што выпрабаванне вашай веры спараджае цярплівасць. Але хай цярплівасць мае сваю дасканалую справу, каб вы былі дасканалымі і поўнымі, ні ў чым не адчуваючы недахопу. (Якава 1:2-4)

Ты радуешся, Я забяспечваю мір і радасць. Я ведаю ўсе матывы твайго сэрца. Я ведаю, калі пакланенне Маіх дзяцей чыстае, і няма нічога чысцейшага за тое, якое прыносіцца, калі ты ў найбольшым болі, асабліва ў сваіх думках. Так, Я заўсёды гляджу на сэрца (розум) справы.

Прыходзь да Мяне зноў і зноў. Нагадвай сабе, што Мае ўзоры кожны раз дзейнічаюць табе на карысць. Памятай: «Усё дзейнічае разам на дабро тым, хто любіць Мяне, тым, хто пакліканы паводле Майго намеру». (Да Рымлянаў 8:28) Змагайся ў гэтым, і Я пакажу табе, чаму Я цябе стварыў — дасканалым і поўным, ні ў чым не адчуваючы недахопу.

Запавет ахвяры: Бо я лічу, што пакуты цяперашняга часу не вартыя параўнання са славай, якая адкрыецца ў нас. (Да Рымлянаў 8:18)