Хто дакрануўся да Мяне?

І Yahshua сказаў: «Хто дакрануўся да Мяне?» Калі ўсе адмаўлялі, Кіфа [Пётр] і тыя, хто быў з ім, сказалі: «Настаўнік, натоўпы цясняцца і напіраюць на Цябе, а Ты кажаш: „Хто дакрануўся да Мяне?“» Але Yahshua сказаў: «Нехта дакрануўся да Мяне; Я ведаю, што сіла выйшла з Мяне». (Лукі 8:45-46)

Праз веру і дотык дванаццаць гадоў пакуты імгненна былі скасаваны. Колькі з нас пакутуюць без патрэбы? Колькі з нас прагнуць чэрпаць з сілы Таго, Каго мы называем Збаўцам? Чаму мы проста дзівімся напісанаму? Чаму мы замест гэтага не жывём у гэтым?

Колькі з нас прагнулі дакрануцца да Яго фізічна; убачыць Яго; паслухаць Яго голас; і памазаць алеем Яго валасы? Мы прагнем дакрануцца да Яго, каб Ён мог дакрануцца да нас. Для нас сёння, дзе разрыў? Нам была дадзена большая сіла і доступ да Яго трона пасля ўваскрасення, чым той жанчыне з крывацёкам (Да Габрэяў 11:39-40). Чаму мы дзівімся таму, што было, калі нам сказана тое, што ёсць? У нас усё больш і больш! (Псальма 115:14)

Даступна адкрыццё таямніц, якія не былі вядомыя, пакуль Ён хадзіў па зямлі. Няхай так нас лічыць чалавек, як слуг Месіі і домакіраўнікоў таямніц Yahweh. (1-е да Карынфянаў 4:1) Адкрыццё для тваёй карысці! Ці ты добры домакіраўнік? Але мы прамаўляем мудрасць Yahweh у таямніцы, схаваную мудрасць, якую Yahweh прызначыў яшчэ да вякоў дзеля нашай славы. (1-е да Карынфянаў 2:7) Дзеля НАШАЙ славы!

Безумоўна, нават выпадкова, чалавек паспрабаваў бы працягнуць руку і дакрануцца да Яго, калі б Ён быў «фізічна» прысутны перад намі. Мы ўсё яшчэ можам працягваць руку, нават цяпер. Чаго нам не хапае, што стрымлівае нас ад Яго сёння? Навошта гэтая прорва; навошта гэты разрыў? Ці памолішся ты са мной?

«Абба, чаму гэта так? Чаму мы не можам зрабіць гэта больш асабістым? Усё гэта нябачнае. Чаму Ты зрабіў так, што мы павінны рабіць усё гэта толькі верай? Ты сказаў нам, што мы большыя, тыя з нас, хто не бачыў, а ўсё ж верыць (Яна 20:29). Мы прымаем гэта, Ойча, і ўсё ж ёсць гэтае прагненне адчувальнага. Дотык не толькі ад Цябе, але і магчымасць працягнуць руку і дакрануцца да Цябе, адчуць Цябе і ведаць Цябе. Ці няправільна з нашага боку жадаць гэтага, Ойча? Ці не натуральна, а хутчэй звышнатуральна, што мы прагнем бачыць Цябе; быць ацэленымі Табою; проста ведаць? Гэта Твой выбар, Ойча, «як» і «чаму», і калі мы падпарадкоўваемся Тваёй уладзе над гэтымі рэчамі, вызвалі Тваю дасканалую веду над намі, адкрыццё, што Твой шлях дасканалы. Пакажы нам, Абба — пакажы нам, як дакранацца да Цябе духоўна, каб і мы маглі быць дакранутыя фізічна. Мы прагнем Тваёй прысутнасці, той прысутнасці, пра якую Ты кажаш нам, што яна ўжо тут. Дапамажы нам убачыць, Ойча. Калі ласка, прыйдзі. Няхай так будзе».