Гэта я — здраднік?

Калі надышоў вечар, Yahshua ўзлягаў за сталом з дванаццаццю, і калі яны елі, Ён сказаў: «Праўду кажу вам: адзін з вас здрадзіць Мне». (Мацвея 26:20-21)

Дванаццаць чалавек, адзін здрадзіць. Скажы Мне, што ты ведаеш пра сэрца (розум) чалавека. Якім быў настрой кожнага з іх пасля таго, як Yahshua сказаў: «Адзін з вас здрадзіць Мне»? Даследуй уласнае сэрца, перш чым адказаць. Адказвай сумленна.

Калі ў цябе ёсць вочы, каб бачыць, вось да чаго ты, магчыма, дойдзеш. Уяві, што магло адбыцца той ноччу. Першая рэакцыя сэрца ва ўсіх дванаццаці была спалохам, і кожны падумаў: «Можа, гэта менавіта я». Праз нейкі час дзесяць з дванаццаці пераконваюць сябе, што яны б ніколі такога не зрабілі, адзін за адным кажучы: «Няўжо гэта пра мяне, Настаўнік?» (в. 22) Заўваж, што Я сказаў: «Пераконваюць сябе». Яны не зусім упэўнены, бо добра ведаюць, што ва ўсёй іх дарозе з Yahshua былі сумненні, і ўсё ж яны непазбежна бачаць сябе лепшымі за здраднікаў.

А што з двума астатнімі? Здраднік, вядома, крывадушны: «Няўжо гэта пра мяне, Раббі?» (в. 25) Ён яшчэ больш паглыбляе сваю ману, называючы Yahshua настаўнікам. Ён выкрыты, і ўсё ж усё яшчэ ў адмаўленні.

А што наконт апошняга вучня, у якога магло быць іншае перажыванне? Ён мудры і пакорны. Пра яго асобна не сказана, але Yahweh бачыць сэрца чалавека (1-я Самуілава 16:7). Гэты пакорны ведае, што здольны на здраду, і ўсё ж любіць свайго Збаўцу Yahshua. Ён адчувае кожную частку сваёй уласнай слабасці і прагне трымацца, якім бы злым ні было яго сэрца. Ён здольны і на любоў, і на ману. Ён адданы свайму Збаўцу, але дастаткова мудры, каб баяцца свайго ўласнага сэрца.

Ён — маўклівы. Ён не гаворыць падчас гэтай падзеі. Усе астатнія кажуць: «Не мы, Настаўнік». Яны называюць Яго Настаўнікам, але гэты мудры не спяшаецца гаварыць. Ён асудзіў сябе сам. У яго ёсць глыбокае ўсведамленне, што толькі ласка дазваляе яму быць за сталом, і ён трымаецца ўсім, што ў яго ёсць. Ён не ганарыцца сваімі намаганнямі.

Ён баіцца пакінуць покрыва, якое яму падарылі. Ён таксама здраднік, і ўсё ж ён верыць у ахвяру, якая мае прыйсці. Ён ведае, што праліццё крыві — яго адзіная надзея. Ён прагне быць выкупленым. Ён трымаецца ўсім, што ў яго ёсць.